เริ่มจากนิ้วมือ นิ้วที่เหี่ยวแห้งงอทีละนิ้ว เกิดเสียงดังกรอบแกรบแผ่วเบา
จากนั้นเป็นข้อมือ ต่อด้วยแขนท่อนล่าง ซากศพแห้งราวกับถูกมือล่องหนดันจากภายในให้ขยายออก ข้อต่อส่งเสียงดังกร๊วบกร๊าบต่อเนื่องเป็นชุด
ส่วนที่น่ากลัวที่สุดคือศีรษะ
กะโหลกของซากศพแห้งค่อยๆ เงยขึ้น ในเบ้าตาลึกโบ๋ มีแสงสีเขียวหม่นสองจุดลุกโชนขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว เหมือนเปลวไฟปีศาจสองดวงที่กำลังเต้นระบำอยู่ในเบ้าตาอันว่างเปล่า
ซากศพแห้งทั้งร่างลุกขึ้นยืนจากโซฟา
การเคลื่อนไหวแข็งทื่อสุดขีด กล้ามเนื้อทุกส่วนส่งเสียงแห้งปริแตก ราวกับแผ่นหนังที่ตากแห้งแล้วถูกกระชากอย่างรุนแรง
เสียงครางในลำคอต่ำทุ้มดังออกมาจากปาก ไม่ใช่คำพูด ไม่ใช่เสียงคำราม ฟังแล้วสั่นประสาทไปถึงหัวใจ น่าสะพรึงกลัวยิ่ง
หลี่มู่จ้องมองอย่างเพ่งพินิจ ข้อมูลปรากฏขึ้น:
[เฝิงฉางเฟิง·???]
[พละกำลัง: ?｜ความเร็ว: ?｜พลังต้านทาน: ?]
[พลังชีวิต: ???/???]
[??????]
[สถานะ: ไม่ทราบ]
[คำเตือน: ไม่สามารถเข้าถึงข้อมูลสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์นี้]
มีแต่เครื่องหมายคำถาม
ล้วนแต่ไม่ทราบทั้งสิ้น
รูม่านตาของหลี่มู่หดตัวลงฉับพลัน
ต่อให้เป็นแพทย์ใหญ่กลายพันธุ์ ระบบก็ยังแจ้งข้อมูลคุณสมบัติที่แน่ชัดให้
แต่ซากศพแห้งนี่ ข้อมูลทั้งหมดล้วนไม่เปิดเผย แม้แต่พลังชีวิตก็ไม่แสดงผล
นั่นหมายความว่าอย่างไร?
ไม่ก็คือสิ่งนี้อ่อนแอเกินไป อ่อนแอจนระบบไม่ยอมเสียเวลาแสดง
หรือไม่ก็แข็งแกร่งเกินไป แกร่งจนระบบประเมินค่าไม่ได้
ดูจากกลิ่นอายอันตรายและแรงกดดันที่แผ่ออกมาจากร่างมันแล้ว เป็นอย่างหลังแน่นอน
"ถอย!" หลี่มู่เปล่งเสียงต่ำคำหนึ่ง ลากหยวนเหยียนถอยไปด้านหลัง
ซากศพแห้งไม่ได้ไล่ตาม
มันเพียงแต่ยืนอยู่ตรงนั้น เอียงหัว เบ้าตาสีเขียวหม่นจ้องมองคนทั้งสอง เหมือนกำลังมองอะไรบางอย่างที่น่าสนุก