ย้อนเวลากลับไปครึ่งชั่วโมง
ฝั่งโรงอาบน้ำหญิง เฉียนซาซากับเอลินาต่างยึดหัวฝักบัวคนละอัน
น้ำร้อนสาดลงมาจากเหนือศีรษะ ไอน้ำกรุ่นกระจาย เลือนภาพตรงหน้าและพร่าเลือนความรู้สึกของเวลา
เฉียนซาซาหลับตายืนใต้ฝักบัว สายน้ำอุ่นไหลตามเส้นผมนางลงมา ลูบผ่านซอกคอ กระดูกไหปลาร้า ไล่ลงไปเรื่อย
นางแทบไม่ได้อาบน้ำดี ๆ มาเกือบสิบวันแล้ว ทุกรูขุมขนบนผิวกายกำลังดูดซับน้ำและอุณหภูมิอย่างตะกละตะกลาม ความผ่อนคลายที่ซึมลึกจากกระดูกทำให้นางแทบจะครางออกมา
กลิ่นแชมพูกระจายในไอน้ำ เป็นกลิ่นดอกไม้อะไรสักอย่าง หอมหวานแต่ไม่เลี่ยน
นางบีบแชมพูก้อนใหญ่ ถูให้เกิดฟอง ลูบไล้เข้าปอยผมอย่างตั้งใจ นิ้วมือนวดวนบนหนังศีรษะ ด้วยแรงที่พอเหมาะ
ไอ้ที่ซอมซ่อนี่ ถึงจะไม่เอ่ยถึง แต่ของใช้ในห้องน้ำกลับเตรียมไว้ครบครัน ไม่รู้ยี่ห้ออะไร แต่สัมผัสดีเยี่ยม ไม่แพ้ของนำเข้าที่นางเคยใช้เลย
"ซาซา"
เสียงของเอลินาลอยมาจากห้องข้าง ๆ ปนมากับเสียงน้ำ ฟังดูอู้อี้ "ยังโกรธอยู่อีกหรือ?"
เฉียนซาซาไม่ตอบ ก้มหน้าเช็ดล้างผม ฟองสบู่ไหลตามสายน้ำผ่านเรือนร่างนาง หมุนวนก่อนจะไหลลงท่อระบายน้ำ
"ฉันว่าหลี่มู่ไม่ได้ตั้งใจนะ" เอลินาพูดพลางถูตัว "เธอก็เห็น หยุนจิ่นนั่นเข้าหาเขาเอง เขาเป็นผู้ชายตัวโต ๆ จะถูกยั่วยวนก็เป็นเรื่องปกติ"
"ปกติ?"
เฉียนซาซาเอ่ยปากแล้ว เสียงถูกห่อหุ้มด้วยไอน้ำ ฟังดูหงอย ๆ "เขาดูมีความสุขจะตายไป"