ช่วงเวลาอาหารเย็น หลี่มู่และพวกมาถึงห้องอาหาร พบว่ามีเพียงหยุนจิ่นและเฉินม่านอยู่เท่านั้น
ทีมของฉู่จวิ้นและทีมของหยางเฟยดูเหมือนจะยังไม่กลับมา
ส่วนเฉินม่านสีหน้าไร้เลือด ดูแย่มาก
เธอกำลังห่ออาหาร เตรียมกลับไปที่ห้อง
หยุนจิ่นถามเธอว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เฉินม่านไม่พูดอะไรมาก
แค่บอกสั้นๆ ว่าหานเหล่ยได้รับบาดเจ็บ เจี่ยงอวี่กำลังดูแลเขาอยู่ในห้อง
หลี่มู่และพวกเพิ่งจะนั่งลง เฉินม่านก็ถือกล่องอาหารเดินออกไป
“เธอเป็นอะไรไป?”
หลี่มู่รู้สึกสงสัยเล็กน้อย
หยุนจิ่นจึงเล่าให้หลี่มู่ฟังเท่าที่เธอรู้
“ดูเหมือนวันนี้ทุกคนจะเจออันตรายกันหมดเลย”
หลี่มู่พยักหน้า พอจะเข้าใจแล้ว
ยังไงซะ[คฤหาสน์รุ่งอรุณ]ที่นี่ก็เป็นเขตอันตรายระดับ★
ที่แค่บาดเจ็บถือว่าโชคดีแล้ว ต้องมีคนตายแน่นอน!
ไม่มีคนตาย? เป็นไปได้ยังไง?
ห้าวันนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลย!
โชคดีที่หลี่มู่ได้อาวุธวิเศษมา และฝีมือก็แข็งแกร่ง
ที่สำคัญคือพรสวรรค์ของเขา ที่ให้คำใบ้และข้อมูลเสริม ยังมีประโยชน์มาก
ส่วนเฉียนซาซาและเอลินา พอนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ก็ยังรู้สึกเสียวสันหลัง
แม้แต่อาหารเลิศรสที่วางบนโต๊ะ สองสาวก็กินไม่เหมือนเมื่อก่อน
ส่วนหลี่มู่ไม่ได้รับผลกระทบ ยังคงกินอย่างเอร็ดอร่อย อาหารเลิศรสพวกนั้นกินจานแล้วจานเล่า
ส่วนหยุนจิ่นที่นั่งอยู่ข้างๆ เห็นหลี่มู่กินอาหารได้ appetizing ขนาดนี้ก็ดีใจมาก พร้อมกับถามถึงแผนการขั้นต่อไปของเขา
หลี่มู่มีความคิดใหม่จริงๆ เพราะในความฝัน เขาได้รับข้อมูลบางอย่างเพิ่มเติม
“พรุ่งนี้เช้า ตั้งใจจะไปดูที่โบสถ์สวด ตอนบ่าย…”
หลี่มู่พูดยังไม่ทันจบ ก็เห็นฉู่จวิ้นพาจ้าวเหล่ยเดินเข้ามาอย่างเร่งรีบ
สายตาทุกคนในห้องอาหารต่างจับจ้องไปที่ฉู่จวิ้น
สภาพของทั้งสองคนย่ำแย่มาก
เสื้อกันหนาวของฉู่จวิ้นขาดเป็นรอยหลายแห่ง แขนเสื้อซ้ายฉีกขาดจากหัวไหล่ลงมา เผยให้เห็นผิวหนังสีเขียวช้ำ