เกมยุคสิ้นโลก: ฉันดึงความสามารถจากศพได้!

ตอนที่ 5 คริสตัลพลังงาน

6 นาที· 1.4K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ซอมบี้ก็ต้องเป็นศพแน่นอน ไม่อย่างนั้นทำไมถึงเรียกว่าซอมบี้!

ในเมื่อเป็นศพ เขาซึ่งเป็นผู้ฝังศพก็น่าจะฝังได้สิ!

ยังไงคู่สามีภรรยาคู่นี้ก็เป็นคนน่าสงสารทั้งคู่!

ฉินเจวั่วไม่ลังเล เดินไปลากร่างทั้งสองออกไปนอกทางเดิน จากนั้นก็เรียกเตาเผาศพออกมา

ประตูเตาเปิดออก เปลวไฟสีครามพลันลุกโชนขึ้น

ฉินเจวั่วมองดูร่างของคู่สามีภรรยาลอยเข้าไปในเตาอย่างไม่กะพริบตา แถมยังลอยเข้าไปพร้อมกันอีกด้วย!

เมื่อเห็นภาพนี้ แววตาของฉินเจวั่วก็วูบไหว

เตาเผาศพมีขนาดไม่เล็กนัก แต่ก็ไม่ได้ใหญ่มาก

มองจากภายนอกแล้วเหมือนจะใส่ได้แค่คนเดียว แต่ที่จริงร่างศพสองร่างกลับลอยเข้าไปพร้อมกันได้

ฉินเจวั่วเห็นกับตาว่าร่างทั้งสองค่อย ๆ เล็กลงเมื่อเข้าใกล้ประตูเตา

ให้ความรู้สึกคล้ายมีมิติซ่อนอยู่ภายใน

ฉินเจวั่วลูบคาง รอคอยอย่างเงียบ ๆ

ผ่านไปอีกหนึ่งนาที ประตูเตาก็เปิดออก เปลวไฟมอดดับ และเสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นทันที

【ศพนี้เป็นซอมบี้ธรรมดา อาชีพตอนมีชีวิตคือ “คนงานทีมก่อสร้าง”! ได้รับทักษะที่เกี่ยวข้องกับอาชีพ — ก่อกำแพงขั้นต้น!】

【คุณได้รับเหรียญฝังศพ 1 เหรียญ!】

【ศพนี้เป็นซอมบี้ธรรมดา อาชีพตอนมีชีวิตคือ “พ่อครัวประจำไซต์ก่อสร้าง”! ได้รับทรัพยากรที่เกี่ยวข้องกับอาชีพ — ไข่ผัดมะเขือเทศ 100 จาน!】

【คุณได้รับเหรียญฝังศพ 1 เหรียญ!】

ได้จริงด้วย!

เขาก็บอกแล้วไงว่าซอมบี้ก็เป็นศพเหมือนกัน!

แต่ก่อกำแพงขั้นต้นนี่มันเป็นทักษะอะไรกัน ทักษะนี้ดูเหมือนจะไม่มีประโยชน์ในโลกพินาศเลย

ส่วนทรัพยากรอย่างที่สองกลับทำให้ฉินเจวั่วประหลาดใจมาก

ถึงกับได้อาหารบ้าน ๆ มาจานหนึ่งเลยหรือ!

จิตสำนึกเข้าสู่มิติส่วนตัว ฉินเจวั่วก็เห็นไข่ผัดมะเขือเทศหนึ่งร้อยจานวางเรียงอยู่ตรงนั้นอย่างเงียบสงบ

กลิ่นเปรี้ยวหวานลอยมาเตะจมูก ฉินเจวั่วอดสูดจมูกไม่ได้

ยังร้อนอยู่ด้วย!

ฉินเจวั่วยิ้มกว้าง พรสวรรค์ผู้ฝังศพนี่สุดยอดจริง ๆ!

ไม่เพียงได้รับพรสวรรค์และทักษะ แต่ยังได้รับเสบียงสำหรับเอาชีวิตรอดด้วย

พรจากหงเหลวนก็ให้เสบียงเอาชีวิตรอดได้เหมือนกัน มีพรสวรรค์สองอย่างนี้ อย่างน้อยก็ไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารในโลกพินาศแล้ว!

พรจากหงเหลวนอาจต้องทำตามเงื่อนไขบางอย่าง แต่ผู้ฝังศพไม่ต้องนี่นา!

ซอมบี้ข้างนอกต้องมีจำนวนมากแน่นอน แค่ฝังพวกมันก็พอแล้ว!

ฉินเจวั่วออกจากมิติส่วนตัว สายตาจับจ้องไปยังเตาเผาศพ

ในเตามีกล่องสีดำอยู่เพียงใบเดียว แต่บนกล่องกลับสลักชื่อไว้สองชื่อ

เจ้ากั๋วจู่ — หลี่เซียงเหมย์

“ฝังรวมกันได้ด้วยเหรอ?”

ฉินเจวั่วพึมพำ ก่อนเก็บกล่องเข้าไปในมิติส่วนตัว

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะกฎรู้ว่าทั้งสองเป็นสามีภรรยากัน หรือเป็นเพราะพวกเขาเข้าเตาเผาศพพร้อมกัน

ฉินเจวั่วตั้งใจว่าจะทดลองดูทีหลัง

ขณะที่กำลังจะเก็บเตาเผาศพ ฉินเจวั่วก็เหลือบเห็นว่าข้างในเตาดูเหมือนยังมีอะไรอยู่อีก

มันคือผลึกสีเทาสองเม็ด ขนาดประมาณเล็บมือ

ก่อนหน้านี้ตอนฝังหวงฉีกับโจรไม่มีสิ่งอื่นปรากฏขึ้น แต่ตอนฝังเจ้ากั๋วจู่กับหลี่ซิ่วเหมย์กลับมีสิ่งเหล่านี้

ความแตกต่างระหว่างคนทั้งสี่ก็คือมนุษย์กับซอมบี้!

ฉินเจวั่วหยิบผลึกสองเม็ดนั้นออกมา คำอธิบายที่เกี่ยวข้องก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

【คริสตัลพลังงานระดับ 1: ใช้เพิ่มระดับได้】

แววตาของฉินเจวั่ววูบไหว

ก่อนหน้านี้เขาก็กำลังคิดถึงเรื่องนี้อยู่ ทั้งที่หน้าสถานะแสดงระดับของเขาเป็นระดับหนึ่ง แต่หลังฆ่าซอมบี้กลับไม่มีข้อความแจ้งว่าได้รับค่าประสบการณ์

ดูท่าแล้ว การเพิ่มระดับไม่ได้ใช้ค่าประสบการณ์ แต่ต้องใช้คริสตัลพลังงานแบบนี้!

“ใช้ยังไง?”

ฉินเจวั่วบีบผลึกในมือ มันเย็นเล็กน้อยและมีผิวแข็ง

แต่กลับไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย

“อย่าบอกนะว่าต้องกินเข้าไป?” ฉินเจวั่วพึมพำ

ถึงอย่างไรของสิ่งนี้ก็ได้มาจากการเผาซอมบี้ ฉินเจวั่วจึงรู้สึกรังเกียจอยู่บ้าง

แต่ตอนนี้ก็ยังไม่พบวิธีใช้อย่างอื่น ฉินเจวั่วกัดฟัน ตัดสินใจกินดูสักเม็ด!

ยังไงมันก็ผ่านการเผาในเตาเผาศพมาแล้ว เปลวไฟสีครามแบบนั้นดูปราดเดียวก็รู้ว่าไม่ธรรมดา คงไม่มีไวรัสซอมบี้ตกค้างอยู่หรอก

คนเราก็เป็นแบบนี้ แค่ลองคิดปัญหาเดียวกันจากอีกมุมหนึ่ง ก็สามารถโน้มน้าวตัวเองได้อย่างง่ายดาย

ฉินเจวั่วใส่คริสตัลพลังงานเม็ดหนึ่งเข้าปาก เงยหน้ากลืนลงไป แล้วตั้งใจสัมผัสความเปลี่ยนแปลงของร่างกาย

ความรู้สึกร้อนวูบหนึ่งพลุ่งขึ้นมาจากกระเพาะ แล้วแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย จากนั้น...ก็ไม่มีอะไรต่อ

ฉินเจวั่วขมวดคิ้วแน่น เปิดหน้าสถานะดู ระดับยังคงเป็นหนึ่ง ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

ร่างกายของเขาเองก็ไม่มีความเปลี่ยนแปลงใด ๆ ดูเหมือนจะไม่ได้กลายเป็นซอมบี้

“คงเป็นเพราะจำนวนไม่พอ!” ฉินเจวั่วคาดเดา

ถ้าคริสตัลพลังงานเม็ดเดียวเพิ่มได้หนึ่งระดับก็คงเกินไปหน่อย!

สายตาของฉินเจวั่วเลื่อนไปยังผลึกที่เหลือ

กินเม็ดเดียวก็กินแล้ว กินสองเม็ดก็เหมือนกันนั่นแหละ!

ฉินเจวั่วไม่ลังเล กลืนผลึกเม็ดสุดท้ายลงท้องไปด้วย

ความรู้สึกร้อนวูบยังคงเกิดขึ้นเหมือนเดิม ก่อนจะค่อย ๆ สงบลง

ระดับบนหน้าสถานะยังคงเป็นหนึ่ง

ฉินเจวั่วเบ้ปาก ไม่คิดสนใจเรื่องนี้อีก

ตอนนี้ในบ้านหลังนี้ไม่มีอันตรายเหลืออยู่แล้ว สภาพจิตใจของฉินเจวั่วจึงผ่อนคลายลงบ้าง

เมื่อคนเราผ่อนคลายลง ความสนใจก็จะเปลี่ยนไป

ฉินเจวั่วรู้สึกหิวและเหนื่อยขึ้นมาทันที

“พอดีเลย ไข่ผัดมะเขือเทศที่เพิ่งได้มา ขอชิมดูหน่อยว่าเค็มพอดีไหม!”

ฉินเจวั่วยิ้มจนเห็นฟัน แล้วหมุนตัวกลับไปยังห้องของตัวเอง

กลับถึงห้อง เขาก็ชงบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปหนึ่งถ้วยให้ตัวเองก่อน เป็นรสผักดองที่เจอในห้องของหวงฉี

จากนั้นก็หยิบไข่ผัดมะเขือเทศหนึ่งจานออกมาจากมิติ เตรียมกินคู่กัน

กินแต่กับข้าวอย่างเดียวไม่อิ่มหรอก!

ระหว่างรอบะหมี่ ฉินเจวั่วตั้งใจจะตรวจดูสถานการณ์ตอนนี้ แล้วถือโอกาสศึกษาดูเกมโลกพินาศให้ดีด้วย

ฉินเจวั่วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอย่างคล่องแคล่ว สิ่งแรกที่เห็นคือเครื่องหมายกากบาทขนาดใหญ่ตรงแถบสัญญาณ

“เกิดอะไรขึ้น? จำได้ว่ากฎไม่ได้บอกว่าสัญญาณจะหายไปนี่?”

ฉินเจวั่วขมวดคิ้ว เขย่าโทรศัพท์ในมือ แต่ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

ถึงโทรศัพท์จะใช้ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร แค่คิดในใจ ฉินเจวั่วก็เปิดหน้าต่างแชตขึ้นมา หน้าต่างแชตแบ่งออกเป็น【พื้นที่】,【ประเทศ】,【โลก】

ตอนนี้เปิดให้ใช้งานได้แค่ช่องพื้นที่ ส่วนอีกสองช่องเป็นสีเทา

ไม่มีทางเลือก ฉินเจวั่วจึงเข้าไปยังหน้าพื้นที่

เป็นอย่างที่คิด ในช่องเต็มไปด้วยข้อความที่หลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย

【เสี่ยวเหยียนหวานมาก: ฮือ ๆ มีใครช่วยฉันทีได้ไหม? พ่อแม่ฉันกลายเป็นซอมบี้แล้ว พวกเขาขวางฉันไว้ในห้องนอน!】

【หมัดเดียวต่อยเจ้าจอมอ้อน: คนสวยอยู่ไหน? บอกตำแหน่งมา!】

【เรียกฉันว่าพ่อ: ให้ตายสิ! โลกพินาศบ้าบออะไรเนี่ย? ซอมบี้กระจอกชะมัด!】

【สดชื่นรับหน้าร้อน: ยืนพูดแบบไม่เจ็บหลังเลยนะ!】

【ฉันไปแล้ว: อ่อนแอจริง ๆ ฉันเป็นแค่นักเรียนมัธยมปลายที่ไม่มีแรงแม้แต่จะจับไก่ ตอนนี้ยังฆ่าไปสองตัวแล้ว!】

【ปล่อยเด็กสาวคนนั้น: พวกนายเป็นคนเมืองหลิงเจียงกันหมดเลยเหรอ?】

【สูง180: ใช่สิ! นายก็ด้วยเหรอพี่ชาย?】

【ก่อนดอกไม้จะบาน: ฉันก็เหมือนกัน! ดูท่าทุกคนจะเป็นคนเมืองหลิงเจียงกันหมด!】

【CPDD: มีพี่น้องคนไหนอยู่หมู่บ้านเจียงเหยียน อยากออกไปฆ่าซอมบี้ด้วยกันไหม? ฉันมีพรสวรรค์ระดับ S!】

【ไม่อยากกลายเป็นซอมบี้: พี่น้อง ใครมาช่วยฉันทีได้ไหม? ฉันอยู่ที่อาคารหมายเลขหนึ่ง ริมแม่น้ำ!】

【หนุ่มหล่ออันดับหนึ่งแห่งหลิงเจียง: เชี่ย! อาคารหมายเลขหนึ่ง ริมแม่น้ำเหรอ? นั่นมันพวกคนรวยนี่นา?】

【ตบปากให้ที: โลกพินาศแล้วนะ! รวยแล้วมีประโยชน์อะไร? มีใครเป็นผู้ย้อนกลับมา ผู้ข้ามมิติ หรือคนที่มีระบบไหม? ฉันยินดีรับใช้เต็มที่!】

【ฉันคือผู้ย้อนกลับมา: พี่ชาย ฉันนี่แหละ! ส่งข้อความส่วนตัวมา!】

【ฉันคือจิ๋นซีฮ่องเต้: อย่าไปเชื่อเขา เชื่อฉันสิ!】

【บัญชีทางการเมืองหลิงเจียง: ขอให้ประชาชนทุกท่านอย่าตื่นตระหนก โปรดรักษาความสงบ! ทางการเริ่มจัดทำแผนช่วยเหลือแล้ว! ขอให้ประชาชนทุกท่านหาสถานที่ปลอดภัยด้วยตนเอง และรอการช่วยเหลือ!】

【……】

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป