อย่างที่เขาว่ากัน ตายอย่างมีศักดิ์ศรียังสู้มีชีวิตอยู่อย่างต้อยต่ำไม่ได้
ฉินเจวั่วไม่อาจเข้าใจการตัดสินใจของเจ้าของห้องนี้ได้เลย
ถึงอย่างไร เกมโลกพินาศก็ยังมอบโอกาสรอดให้มนุษย์อยู่เส้นหนึ่ง เผื่อว่าเขาจะปลุกพรสวรรค์ระดับ SSS ได้เหมือนเจ้าตัวอ้วนล่ะ?
บางทีคนคนนี้อาจทนแรงกดดันจากการกลายเป็นซอมบี้ไม่ไหวก็ได้
แต่เขากลับทิ้งโอกาสที่จะได้เป็นตัวเอกไป ส่วนเจ้าตัวอ้วนนั่นก็แค่คว้าโอกาสไว้ไม่อยู่!
ฉินเจวั่วมองศพตรงหน้าแล้วส่ายหน้า
ไม่ว่ายังไง พวกเขาก็เคยเป็นเพื่อนร่วมห้องที่อยู่ใต้ชายคาเดียวกัน ฉินเจวั่วจึงยังคิดจะฝังศพให้เขาอย่างเรียบร้อย
เงาของเตาเผาศพปรากฏขึ้น ก่อนจะค่อย ๆ กลายเป็นรูปเป็นร่าง
ฉินเจวั่วลากศพไปวางไว้หน้าเตาเผาศพ แล้วรออย่างเงียบ ๆ
หลังจากจัดการศพของเจ้าตัวอ้วนไปแล้ว เขาก็ทำใจยอมรับงานขนย้ายศพแบบนี้ได้อย่างสบายใจ!
ศพลอยเข้าไปในเตาเผาศพเอง ประตูเตาปิดลง เปลวไฟลุกโชนขึ้น
หนึ่งนาทีต่อมา ประตูเตาเปิดออก กล่องสีดำขนาดเท่าเดิมปรากฏขึ้น
ขณะเดียวกัน เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นข้างหูฉินเจวั่ว
【ศพนี้เป็นผู้รอดชีวิตธรรมดา อาชีพก่อนตายคือ “โจร”! ได้รับทักษะที่เกี่ยวข้องกับอาชีพ — จอมเปิดกุญแจ!】
【คุณได้รับเหรียญฝังศพ 2 เหรียญ!】
“ฉิบหาย!”
ฉินเจวั่วชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะด่าออกมาเสียงดัง!
ไอ้เวรนี่เป็นโจรหรือนี่?
ก่อนหน้านี้ฉินเจวั่วอุตส่าห์รู้สึกเสียดายแทนที่เขาฆ่าตัวตาย!
ตอนนี้ดูท่าแล้ว ตายไปก็ดี!
ตายได้ถูกที่ถูกทางจริง ๆ!
ฉินเจวั่วแค่นเสียงเย็นชาแล้วเก็บเตาเผาศพ ส่วนกล่องบรรจุอัฐิที่อยู่ข้างในนั้น เขาไม่แม้แต่จะดูชื่อบนกล่องด้วยซ้ำ โยนเข้าไปในมิติส่วนตัวทันที
อย่าหวังว่าจะได้ฝังอย่างเรียบร้อยเลย!
มันไม่คู่ควร!
ฉินเจวั่วคิดว่าค่อยหาที่สักแห่งแล้วโยนทิ้งไปตามสะดวก!
ฉินเจวั่วสูดหายใจลึก ๆ กว่าจะเรียกสติกลับมาได้
เขาไม่คิดเลยว่าเพื่อนร่วมห้องที่อยู่ใต้ชายคาเดียวกันจะเป็นโจร
ที่โจรคนนี้ไม่ขโมยของพวกเขา คงเป็นเพราะไม่เห็นพวกเขาอยู่ในสายตาด้วยซ้ำ!
ก็จริง คนหนึ่งเป็นนักศึกษาที่ยังเรียนไม่จบ อีกคนเป็นเจ้าตัวอ้วนวัยเบียว คู่สามีภรรยาคนงานที่กินแค่ผักดองกับหมั่นโถวทุกมื้อ แล้วยังมีผู้หญิงอีกคนที่อาจทำงานในสายอาชีพไม่ค่อยสุจริต
ต่อให้จะขโมย ก็คงเลือกขโมยของผู้หญิงคนนั้นเท่านั้น!
อีกอย่าง คนที่เลือกมาอยู่ในสถานที่แบบนี้ ส่วนใหญ่ก็ไม่ได้มีเงินมากมายอะไร!
แต่ถึงอย่างนั้น คนคนนี้ก็ไม่ได้ตายเปล่า อย่างน้อยก็ทำให้เขาได้รับทักษะมาหนึ่งอย่าง ถึงชื่อจะฟังดูแล้วไม่น่าใช่ของดีอะไรนักก็ตาม
ในมิติส่วนตัวของผู้ฝังศพ ฉินเจวั่วพบหนังสือทักษะเล่มนั้น
【จอมเปิดกุญแจ (D): คุณสามารถเปิดกุญแจประตูทั่วไปได้ตามใจชอบ!】
เป็นอย่างที่เขาคิดไว้จริง ๆ
เพียงแต่ฉินเจวั่วไม่ค่อยพอใจกับระดับของทักษะนี้นัก
ได้ชื่อว่าจอมเปิดกุญแจ แต่กลับเปิดได้แค่กุญแจประตูทั่วไปเนี่ยนะ?
ไม่ควรจะเปิดกุญแจอะไรก็ได้ตามใจชอบหรือไง?
“สงสัยจะเป็นแค่โจรกระจอก!” ฉินเจวั่วเบ้ปาก ก่อนเลือกใช้ทักษะ
ฝังศพผู้มีพรสวรรค์จะได้รับพรสวรรค์ ส่วนฝังศพคนธรรมดาจะได้รับทักษะ
พรสวรรค์มีขีดจำกัดสูงสุดสิบช่อง แต่ทักษะไม่มีข้อจำกัดแบบนั้น
ฉินเจวั่วย่อมไม่เลือกเก็บทักษะไว้โดยไม่เรียนรู้!
อีกอย่าง นี่มันยุคสิ้นโลกแล้ว ทักษะจอมเปิดกุญแจนี้จะช่วยอำนวยความสะดวกให้เขาได้มาก!
สิ่งที่สำคัญที่สุดในยุคสิ้นโลกคืออะไร?
อาหาร!
เมื่อมีทักษะนี้ เขาก็ไปเก็บอาหารตามบ้านคนอื่นได้!
ฉินเจวั่วไม่รู้สึกว่าความคิดของตัวเองมีอะไรไม่เหมาะสม
ในฐานะแฟนหนังซอมบี้ตัวยง ฉินเจวั่วรู้ดีว่าสภาพแวดล้อมแบบนี้จะทำให้เกิดอะไรขึ้น!
กฎหมายไร้ความหมาย ศีลธรรมพังทลาย!
ต่อให้เขาไม่ทำ ก็มีคนอื่นทำอยู่ดี!
ไม่จำเป็นต้องเสแสร้งทำตัวเป็นคนดีในยุคสิ้นโลกแบบนี้!
ฉินเจวั่วโยนท่อนเหล็กทิ้งไปตามใจ แล้วเตรียมค้นหาสิ่งของทุกอย่างในห้องที่อาจมีประโยชน์
ถึงจะมีพรสวรรค์ 【ผู้ฝังศพ】 กับ 【พรจากหงเหลวน】 ที่ช่วยจัดหาทรัพยากรให้ได้อยู่สองอย่าง
แต่ก็ไม่รู้ว่าจะได้เจอเมื่อไหร่!
ถึงจะเป็นขาแมลงวันก็ยังถือเป็นเนื้อ มีอะไรที่ควรเอาก็ห้ามพลาดทั้งนั้น!
ด้วยความคิดเช่นนี้ ฉินเจวั่วจึงเริ่มค้นหาสิ่งของทุกอย่างที่มีประโยชน์
ทั้งอาคารไม่มีสิ่งมีชีวิตใดเหลืออยู่ นอกจากเขา ฉินเจวั่วจึงวางใจขึ้นมาบ้าง
ไม่นานนัก ฉินเจวั่วก็ค้นห้องจนทั่ว
เพราะทั้งห้องถูกดัดแปลงให้เป็นที่พักอาศัย จึงทำอาหารไม่ได้ และไม่มีอาหารอยู่เลย!
สิ่งที่ฉินเจวั่วหาเจอมีเพียงบะหมี่กรอบสี่ถุง น้ำแร่เจ็ดขวด และขนมอีกเล็กน้อย
นอกจากนั้น ฉินเจวั่วยังเอามีดปอกผลไม้ไปด้วย
ส่วนโทรศัพท์มือถืออะไรพวกนั้น เขาไม่ได้เอาไป เพราะมีรหัสล็อก
อีกอย่าง ต่อให้เอาไปก็คงใช้ได้อีกไม่นาน
ฉินเจวั่วออกจากห้องของโจรแล้วตรงไปยังห้องของเจ้าตัวอ้วน
ระหว่างทาง เมื่อเดินผ่านห้องของผู้หญิง ฉินเจวั่วก็เหลือบมองแวบหนึ่ง
ประตูห้องนี้ล็อกอยู่ แต่ยังไม่ต้องรีบเปิด
อย่างไรเสีย ตอนนี้ทั้งบ้านก็เป็นของเขาแล้ว!
ฉินเจวั่วกวาดของในห้องของเจ้าตัวอ้วนอีกครั้ง ก่อนจะจากไปอย่างพึงพอใจ
การเป็นคนเก็บตัวก็มีข้อดี โดยเฉพาะคนเก็บตัวสายอนิเมะอย่างเจ้าตัวอ้วน ในห้องมีของดีอยู่ไม่น้อย
ขนมอะไรพวกนั้นมีเป็นถุงใหญ่ ๆ บางอย่างฉินเจวั่วก็ไม่เคยเห็นมาก่อนด้วยซ้ำ
ยังมีหนังสือแปลก ๆ อีกสองสามเล่ม ฉินเจวั่วคิดว่าเนื้อหาข้างในดีทีเดียว จึงหยิบไปด้วยทั้งหมด
ฉินเจวั่วเอาโน้ตบุ๊กเครื่องนั้นไปด้วย
ไม่ใช่เพราะเนื้อหาในนั้นดึงดูดใจ แต่ถึงอย่างไรสิ่งนี้ก็เป็นของรักที่สุดของเจ้าตัวอ้วนก่อนตาย ฉินเจวั่วจึงตัดสินใจว่าจะฝังมันไปพร้อมกับอัฐิของเจ้าตัวอ้วนในภายหลัง
ฉินเจวั่วพบข้อมูลประจำตัวของเจ้าตัวอ้วนด้วย
เขาชื่อหวงฉีจริง ๆ อายุยี่สิบเจ็ดปี มากกว่าฉินเจวั่วสามปี เป็นคนเมืองหลู่เฉิง!
กระเป๋าสิบช่องเต็มตั้งนานแล้ว ฉินเจวั่วรู้สึกว่าการออกแบบกระเป๋าใบนี้ไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย
เป็นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเหมือนกันแท้ ๆ แต่คนละยี่ห้อกลับใส่รวมช่องเดียวกันไม่ได้
ฉินเจวั่วจึงทำได้แค่โยนพวกมันเข้าไปในมิติส่วนตัวของผู้ฝังศพ
มิติส่วนตัวกว้างใหญ่มาก ใหญ่จนไร้ขอบเขต
ทั่วทั้งมิติมีแต่สีขาวโพลน มองไม่เห็นจุดสิ้นสุด
ตอนนี้ข้างในมีเพียงกล่องสีดำสองใบกับเสบียงต่าง ๆ ที่เขารวบรวมมา
จากนั้นฉินเจวั่วก็ไปค้นบ้านของคู่สามีภรรยาคนนั้นต่อ ข้างในมีของไม่มาก มีแค่ผักดองไม่กี่ห่อ
ตอนนี้ทุกห้องถูกค้นจนหมดแล้ว เหลือเพียงห้องของผู้หญิงคนนั้น
ฉินเจวั่วตัดสินใจไปดูในห้องของผู้หญิงคนนั้น และถือโอกาสทดลองทักษะจอมเปิดกุญแจที่เพิ่งได้รับมาด้วย
เมื่อมาถึงหน้าห้องของผู้หญิง ฉินเจวั่วก็หยิบบัตรประชาชนของหวงฉีออกจากกระเป๋า แล้วออกแรงขูดตามขอบวงกบประตู
เสียง “กึก” เบา ๆ ดังขึ้น ประตูห้องเปิดออก
มุมปากฉินเจวั่วกระตุก
ก่อนหน้านี้เวลาเห็นคลิปเปิดกุญแจในวิดีโอสั้น ฉินเจวั่วก็คิดว่าช่างกุญแจพวกนั้นเก่งจริง ๆ!
ตอนนี้กลับรู้สึกว่าไม่ได้มีอะไรยากเลย!
เขาก็ทำได้เหมือนกัน!
ในทักษะจอมเปิดกุญแจ วิธีแบบนี้ยังไม่ถือเป็นการสะเดาะกุญแจด้วยซ้ำ!
คนธรรมดาฝึกหน่อยก็ทำได้!
ห้องมืดมาก หน้าต่างถูกม่านบังไว้ ฉินเจวั่วเปิดไฟ แล้วมุมปากก็กระตุกอีกครั้ง
ในห้องตรงหน้าไม่มีอะไรอยู่เลย มีเพียงเตียงไม้กระดานหนึ่งหลังวางนิ่งอยู่บนพื้น
“ย้ายออกไปแล้ว! ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? ทำไมฉันไม่รู้?”
เมื่อสองวันก่อนเขายังเปิดประตูให้ผู้หญิงคนนั้นอยู่เลย!
ฉินเจวั่วลองคิดดู คาดว่าผู้หญิงคนนั้นคงย้ายออกไปเมื่อวาน ตอนที่เขาไปเรียนที่มหาวิทยาลัย!
ฉินเจวั่วส่ายหน้า เตรียมกลับไปยังห้องของตัวเอง
ขณะเดินผ่านทางเดิน ฉินเจวั่วก็ชะงักฝีเท้า หันไปมองซอมบี้สองตัวที่อยู่บนพื้น
“ซอมบี้...ก็นับเป็นศพเหมือนกันใช่ไหม?”