เห็นไป๋จื่อยังคงมีสีหน้าไม่เข้าใจ ฉินเจวั่วก็คร้านจะอธิบายให้มากความ
เขาตั้งใจจะสาธิตให้ไป๋จื่อดูตรง ๆ ใช้ข้อเท็จจริงพูดแทน!
ขอแค่กล่องปรากฏออกมา และมีชื่อญาติของไป๋จื่อสลักอยู่บนนั้น เธอก็คงไม่ปฏิเสธอีก
คิดได้เช่นนั้น ฉินเจวั่วก็โบกมือเรียกเตาเผาศพออกมา
เตาเผาศพขนาดมหึมาปรากฏขึ้น ทำให้ไป๋จื่อตกใจจนถอยหลังไปหนึ่งก้าว
เธอมองเตาที่มีเปลวไฟสีฟ้าลุกโชนอยู่ตรงหน้าอย่างเหม่อลอย ก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอโดยไม่รู้ตัว
“นี่คืออะไร?”
“อุปกรณ์ประจำอาชีพของผม!” ฉินเจวั่วพูดพลางเดินไปข้างศพซอมบี้ทั้งสี่ร่าง
“ศพสองร่างไหนเป็นของพ่อแม่คุณ?”
ไป๋จื่อค่อย ๆ ยื่นมือออกไป ชี้ไปยังศพสองร่างบนพื้น
ในใจเธอเชื่อคำพูดของฉินเจวั่วแล้ว อย่างไรเสีย การเสกเตาที่มีเปลวไฟสีฟ้าลุกโชนออกมาได้ตามใจแบบนี้ ไม่ว่าใครดูก็รู้ว่าไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาทำได้
ไป๋จื่อคาดเดาว่าฉินเจวั่วน่าจะเป็นผู้รอดชีวิตที่ได้รับพรสวรรค์ เหมือนกับคู่หมั้นของเธอ
เพียงแต่พรสวรรค์ของฉินเจวั่วดูจะประหลาดอยู่บ้าง
เมื่อเห็นฉินเจวั่วกำลังขยับศพของพ่อแม่ ไป๋จื่ออ้าปากเหมือนจะพูด แต่สุดท้ายก็ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา
วินาทีถัดมา เธอก็เห็นภาพที่ยากจะเชื่อสายตา
ศพของพ่อแม่ค่อย ๆ ลอยขึ้นจากพื้น บินตรงไปยังประตูเตาที่เปิดอยู่
ระหว่างที่เข้าใกล้ศพทั้งสองค่อย ๆ เล็กลงเรื่อย ๆ ก่อนจะหายเข้าไปในเตาโดยสมบูรณ์
เปลวไฟสีฟ้าพวยพุ่งลุกโชน แต่ไป๋จื่อกลับไม่ได้ยินเสียงใด ๆ ทั้งยังไม่รู้สึกร้อนแม้แต่น้อย