อาจเป็นเพราะอาหารไม่ถูกปาก หลังจากกินเนื้อจนหมดแล้ว เธอก็คิดจะทิ้งข้าวกล่อง แต่กลับถูกหญิงสาวแต่งตัวเรียบง่ายที่นั่งฝั่งตรงข้ามห้ามไว้
“ไม่กินแล้วเหรอ? ในกล่องยังมีข้าวกับกับข้าวอีกตั้งเยอะนะ”
“ทำไม เธออยากกินเหรอ?”
หญิงสาวหน้าแดง เสียงอ้อมแอ้ม
“เปล่าหรอก ฉันแค่รู้สึกว่ามันสิ้นเปลือง...”
ฐานะทางบ้านของเธอไม่ดี พ่อแม่ต่างก็เป็นแรงงานชั่วคราว แต่กลับต้องเลี้ยงลูกถึงห้าคน เธอเป็นพี่คนโตของบ้าน
แม้ครอบครัวยากจน แต่พ่อแม่ก็ปฏิบัติต่อลูกทั้งห้าคนอย่างเท่าเทียมกัน หลังเรียนจบ เธอไม่มีเงินซื้อโอกาสได้งานทำ จึงทำได้เพียงลงชนบท
ถ้าทำงานในชนบทได้ดี บางทีอาจส่งธัญพืชกลับไปให้ทางบ้านได้บ้าง จะได้ช่วยแก้ปัญหาที่น้อง ๆ ต้องหิวโหย
ทางมณฑลเฮยหลงเจียงมีที่ดินมากและธัญพืชก็อุดมสมบูรณ์ ขอแค่ขยันก็ไม่อดตาย เธอสืบถามเรื่องนี้ไว้ก่อนลงทะเบียนแล้ว
“ชิ! เธอจะมายุ่งอะไรด้วย? ฉันก็ไม่ได้ใช้เงินเธอสักหน่อย!”
หญิงสาวจอมวางท่าพูดจบก็ไม่สนใจสีหน้าของคนฝั่งตรงข้าม ถือกล่องข้าวเดินจากไปทันที
ซูฮวามองการกระทำของหญิงสาวจอมวางท่าด้วยสายตาเย็นชา
ในความคิดของเธอ หญิงสาวฝั่งตรงข้ามไม่ได้มีเจตนาจะเยาะเย้ยหรือถากถางใครจริง ๆ แววตาเสียดายเมื่อมองข้าวนั้น เห็นได้ชัดว่าเป็นสีหน้าของคนที่เคยหิวโหยมาก่อน
เธอปิดฝากล่องข้าวเงียบ ๆ ทันใดนั้นก็หมดอารมณ์กินข้าวไปเสียแล้ว
เฉินหลานหลานคงอยากทำลายบรรยากาศกระอักกระอ่วน จึงเป็นฝ่ายชวนหญิงสาวที่นั่งข้าง ๆ คุยก่อน