ซูฮวาเขียนชื่อสมุนไพร วิธีต้มยา และข้อห้ามในการกินลงในสมุดที่อู๋เฟิงยื่นให้ จากนั้นก็ส่งสมุดคืนเขา
อู๋เฟิงรับสมุดมาราวกับได้ของล้ำค่า แล้วถืออ่านอยู่นาน
“ถ้าอย่างนั้น เรามาคุยเรื่องราคาต้นกล้าสมุนไพรกันต่อไหมคะ?”
“ได้สิ หนู ในสวนของลุงมีสมุนไพรหลายชนิด บางอย่างราคาดี บางอย่างก็ไม่แพง เอาอย่างนี้แล้วกัน คิดราคากลาง ต้นละห้าสิบเฟิน หนูว่าไง?”
“ได้ค่ะ”
ซูฮวารู้ดีที่สุดว่า หากไม่ใช่เพราะช่วงเวลานี้ไม่เหมาะสม ต้นกล้าโสมขายต้นละหลายหยวนไปจนถึงสิบกว่าหยวนก็ถือเป็นเรื่องปกติ
เธอล้วงเงิน 30 หยวนจากกระเป๋าเสื้อวางลงบนโต๊ะ
“ลุงเฉิน เงิน 30 หยวนนี้เป็นเงินมัดจำนะคะ ส่วนที่เหลือรอให้รวบรวมจำนวนเสร็จแล้วหนูค่อยจ่ายค่ะ”
“ไม่ต้องใช้มากขนาดนั้นหรอก ให้ลุง 10 หยวนก็พอ”
“รับไว้เถอะค่ะลุงเฉิน ยังไงก็ต้องจ่ายอยู่ดี อีกอย่างหนูมีเรื่องอยากรบกวนด้วยค่ะ”
“เรื่องอะไรล่ะ?”
“คืนนี้ขุดต้นกล้าให้หนูเอากลับไปสักหน่อยได้ไหมคะ? หนูอยากลองปลูกดูก่อนส่วนหนึ่ง จะได้รู้ว่าเป็นยังไง”
“ไม่มีปัญหา วางใจได้เลย ลุงจะขุดต้นกล้าแต่ละต้นขึ้นมาโดยให้รากครบ ไม่กระทบกับการปลูกต่อของหนูแน่นอน”
“ถ้าอย่างนั้นขอบคุณนะคะลุงเฉิน”
“ไม่ต้องเกรงใจ หนูเดินดูรอบ ๆ ไปก่อน ลุงจะไปขุดต้นกล้าให้เดี๋ยวนี้”
“ค่ะ เหนื่อยหน่อยนะคะ”
คุยเรื่องต้นกล้าสมุนไพรเสร็จแล้ว ยังมีเรื่องกระต่ายป่าอีก
ซูฮวาหันไปมองอู๋เฟิง
“กระต่ายอยู่ตรงไหนคะ? กิโลละเท่าไร?”