เช้าวันรุ่งขึ้น ถังเปาตื่นเช้าเป็นพิเศษ
เธอคลานลงจากเตียงน้อยด้วยตัวเอง ใส่รองเท้าแตะตัวเล็กดังแปะ ๆ วิ่งออกไปที่ห้องนั่งเล่น เห็นซ่งชิงหว่านกำลังเตรียมอาหารเช้าก็วิ่งเข้าไปกอด
"คุณน้า! วันนี้ไปโรงเรียนอนุบาลได้หรือยังคะ?"
ซ่งชิงหว่านยิ้มพลางอุ้มเธอขึ้นมา "ได้แล้วจ้ะ วันนี้ไปได้"
"เย้!" ถังเปายกมือน้อย ๆ ทั้งสองข้างขึ้นมาส่งเสียงเชียร์ "ถังเปาจะเล่นกับอัน! แล้วก็เล่นกับโต้วโต้วด้วย!"
"จ้ะ ๆ ได้เล่นทุกคนเลย ไปกินข้าวเช้ากันก่อนนะ"
ถังเปานั่งลงที่โต๊ะอาหารอย่างเบิกบานใจ ซ่งชิงหว่านตักโจ๊กลูกเดือยถ้วยหนึ่งให้เธอ กินคู่กับไข่ดาวและขนมปังก้อนเล็ก ถังเปากินเร็วแล้วก็อร่อย แก้มป่องออกมาเหมือนหนูแฮมสเตอร์ตัวน้อย
กินข้าวเสร็จ ซ่งชิงหว่านรวบผมจุกให้เธอ ถังเปานั่งอยู่บนม้านั่งตัวเล็ก แกว่งขาไปมา มองตัวเองในกระจก
"คุณน้า วันนี้รวบจุกติดโบว์ผีเสื้อดีไหมคะ? อันสีชมพูนั่นน่ะ!"
"ได้จ้ะ สีชมพู"
ซ่งชิงหว่านรวบผมจุกน้อย ๆ ติดโบว์ผีเสื้อสีชมพูให้เธอสองอัน แล้วเปลี่ยนกระโปรงตัวใหม่ให้ เป็นตัวลายดอกไม้เล็ก ๆ บนพื้นขาว ถังเปาหมุนตัวหน้ากระจกหนึ่งรอบ ชายกระโปรงพลิ้วขึ้นมา เธอมีความสุขสุด ๆ
"สวยจัง! ถังเปาสวยที่สุดเลย!"
ซ่งชิงหว่านถูกเธอทำให้หัวเราะ "ใช่จ้ะ ถังเปาสวยที่สุด ไปกันเถอะ ไปโรงเรียน"
ระหว่างทาง ถังเปาจูงมือซ่งชิงหว่าน กระโดดไปมา พูดไม่หยุดปาก
"คุณน้าว่าอันคิดถึงถังเปาไหมคะ?"
"คิดถึงแน่นอนจ้ะ เมื่อวานเธอยังมาหาเธอเลยไม่ใช่เหรอ"
"แล้วโต้วโต้วล่ะคะ? โต้วโต้วคิดถึงถังเปาไหม?"
"ก็คงคิดถึงเหมือนกันแหละ"