การประชุมประจำโครงการ เสิ่นเป่ยชวนเป็นคนแรกที่กล่าว
เขาวางเอกสารในมือลงบนโต๊ะ: "วันนี้ฉันอยากเสนอเรื่องหนึ่ง เกี่ยวกับการตามหาคนของเรา แต่ก็ไม่ใช่การตามหาคนทั้งหมด"
เฉิงเยี่ยนชิวมองเขา: "พูดมา"
ลู่เจิงก็เงยหน้าขึ้นมองเช่นกัน
เสิ่นเป่ยชวนลุกขึ้นยืน เดินไปหน้าไวท์บอร์ด
"โครงการของเราทำมาเกือบห้าปีแล้ว จำนวนคนที่ตามหาพบ ทุกคนคงรู้ดี แต่ช่วงนี้ฉันคิดถึงปัญหาหนึ่งมาตลอด"
เขาบนกระดานเขียนสองคำ: ครอบครัวผู้เสียชีวิต
"เราตามหาตัวคนได้ แต่ครอบครัวของคนเหล่านั้นล่ะ?"
ห้องประชุมเงียบลง
เสิ่นเป่ยชวนพูดต่อ: "คุณยายเฉินรอลูกชายมาสิบสองปี ร่างกายทรุดโทรมไปนานแล้ว หยางซิ่วหลานดูแลร้านสะดวกซื้อเล็กๆ คนเดียว เหนื่อยมาครึ่งชีวิต ตอนนี้เอวก็ยังเหยียดตรงไม่ขึ้น หลิวหมินเลี้ยงเหอเสี่ยวปิงคนเดียว ทั้งทำงานทั้งเลี้ยงเด็ก ไฟทั้งสองด้าน สิ่งเหล่านี้ฉันเห็นกับตา แล้วที่ฉันไม่เห็นล่ะ? ยังมีอีกกี่ครอบครัวที่เป็นแบบนี้?"