ส่งแผนขึ้นไปได้สามวัน เจิ้งเทาก็อนุมัติ
ความเร็วขนาดนี้ทำให้เฉิงเยี่ยนชิวเองก็ประหลาดใจไม่น้อย
“หัวหน้ากองพันเจิ้งไม่พูดพล่าม เซ็นชื่อเลยทันที” ตอนที่เธอรายงานให้เสิ่นเป่ยชวนฟัง ยังไม่ค่อยเชื่อหูตัวเองเลย
“ผมคุยกับเขาไว้ก่อนแล้ว เขาบอกว่าเรื่องนี้ควรทำมานานแล้ว”
ตำแหน่งที่เลือกคือส่วนลึกที่สุดของสุสานวีรชนเขตทหาร ตรงนั้นมีที่ว่างเปล่าอยู่ผืนหนึ่ง เดิมมีต้นสนเก่าสองสามต้น เจิ้งเทาอนุมัติเป็นพิเศษให้ย้ายต้นสนออกไป เพื่อเตรียมพื้นที่ไว้
หินแกรนิตสีดำ สูงสามเมตร ยาวสิบสองเมตร
งานไม่ใหญ่โต แต่ความหมายไม่ธรรมดา
ช่วงที่ก่อสร้าง เสิ่นเป่ยชวนไปหลายครั้ง
ครั้งหนึ่งตอนเที่ยง คนงานกำลังพักกินข้าว เขายืนอยู่คนเดียวหน้าผนังหินสีดำที่ยังไม่ได้สลักตัวอักษร ยืนอยู่อย่างนั้นครึ่งชั่วโมง