กำแพงสร้างเสร็จแล้ว
หินแกรนิตสีดำเปล่งประกายเย็นเฉียบภายใต้แสงอาทิตย์ สูงสามเมตร ยาวสิบสองเมตร ตั้งตระหง่านอย่างเงียบสงบ ณ ส่วนลึกที่สุดของสุสานวีรชน
รหัสยี่สิบแปดรหัสถูกสลักลงบนพื้นผิวหิน
ข้างๆ รหัสแต่ละรหัสมีข้อความสั้นๆ กำกับไว้ ไม่มีถ้อยคำหรูหรา เป็นเพียงคำอธิบายที่เรียบง่ายที่สุด ปีที่ปฏิบัติภารกิจ พื้นที่โดยประมาณที่ขาดการติดต่อ โครงร่างคลุมเครือของลักษณะภารกิจ
ข้างๆ "เงา" เขียนว่า ปี 1957 ปฏิบัติภารกิจข่าวกรองต่างประเทศแล้วขาดการติดต่อ
ข้างๆ "ลมเหนือ" เขียนว่า ปี 1960 ปฏิบัติภารกิจลับแล้วสูญหาย
"นกบิน" "สมอเหล็ก" "ธนูยาว" "เหยี่ยวราตรี"... เรียงกันไปทีละรหัส
ด้านล่างสุดของกำแพงหิน สลักข้อความหนึ่งบรรทัด
"พวกเขาไม่ได้ทิ้งชื่อไว้ แต่ทิ้งทุกสิ่งไว้"
วันเสร็จสิ้นนี้ไม่ได้จัดพิธีการ ไม่ได้เชิญสื่อ ไม่ได้ประกาศใดๆ ไม่มีคำกล่าวของผู้นำ
ก็แค่คนในโครงการมาพร้อมหน้ากัน
ตอนที่เฉิงเยี่ยนชิวมาถึง เสิ่นเป่ยชวนยืนอยู่หน้ากำแพงแล้ว เสี่ยวซุน เฒ่าหลิว หวังฟาง หลินเยว่ ทยอยกันมาครบ เจิ้งเทามาหลังสุด ใส่ชุดฝึกซ้อม ก้าวเท้าเร็ว
ไม่มีใครพูดอะไร
คนยี่สิบกว่าคนยืนอยู่หน้ากำแพงนั้น เงียบๆ มองดู
ลมพัดมาจากแนวต้นสน รู้สึกเย็นเล็กน้อย