ผลการตรวจดีเอ็นเอออกมาแล้ว
การเปรียบเทียบใบหน้าด้วยปัญญาประดิษฐ์ของเสี่ยวซุนให้เบาะแส แต่การตัดสินใจขั้นสุดท้ายต้องอาศัยการจับคู่ยีนที่แท้จริง เฉิงเยี่ยนชิวติดต่อหม่าเสี่ยวเหมยเพื่อเก็บตัวอย่างเลือด และในเวลาเดียวกันก็สกัดดีเอ็นเอจากตัวอย่างเส้นผมจำนวนน้อยมากที่เก็บไว้ในแฟ้มของรหัส "ลมเหนือ"
ส่งตัวอย่างสองชิ้นไปตรวจหาเครือญาติ
สามวันต่อมาผลก็ออกมา
ยืนยันความสัมพันธ์ทางเครือญาติ ความน่าจะเป็นของความสัมพันธ์พ่อ-ลูกมากกว่าร้อยละ 99.9
รหัส "ลมเหนือ" คือหม่าโย่งเฉิง
ชาวเทียนสุ่ย มณฑลกานซู่ เกิดปี 1933 ถูกเรียกตัวเป็นความลับในปี 1960 เพื่อปฏิบัติภารกิจ แล้วก็ขาดการติดต่อ
ลูกสาวของเขา หม่าเสี่ยวเหมย ตอนนี้อายุ 63 ปี เป็นครูเกษียณที่หลานโจว
เฉิงเยี่ยนชิวนั่งอยู่ในห้องทำงาน ถือรายงานการตรวจนั้นมองอยู่นาน
"ยืนยันแล้ว" เธอพูดกับเสี่ยวซุนที่อยู่ข้างๆ
เสี่ยวซุนถอนหายใจยาว "เส้นทางเทคนิคใช้ได้แล้ว"
"อืม โมเดลของเธอมีประโยชน์จริงๆ"
"แล้วทางครอบครัว…"
"ฉันจะแจ้งเอง"
เฉิงเยี่ยนชิวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา
เบอร์โทรถูกบันทึกไว้ก่อนหน้านี้แล้ว ตอนที่โทรออกเธอหายใจเข้าลึกๆ
ดังสี่ครั้ง ก็มีคนรับ
"ฮัลโหล? ใครนะ?"
เป็นเสียงของผู้หญิงวัยกลางคนถึงสูงอายุ มีสำเนียงตะวันตกเฉียงเหนือ ฟังดูฉับไว
"สวัสดีค่ะ ขอถามหน่อย คุณหม่าเสี่ยวเหมยใช่ไหมคะ?"
"ใช่ ฉันเอง เธอคือเสี่ยวเฉิงคนที่โทรมาเมื่อคราวก่อนใช่ไหม?"
"ใช่ค่ะ ฉันเอง เฉิงเยี่ยนชิว อาจารย์หม่า เรื่องที่บอกอาจารย์ไว้คราวก่อนมีผลแล้วค่ะ"
ปลายสายเงียบไปหนึ่งวินาที
"ผลอะไร?"
"การตรวจดีเอ็นเอยืนยันแล้ว รหัส 'ลมเหนือ' คือพ่อของอาจารย์ หม่าโย่งเฉิง ยืนยันความสัมพันธ์ทางเครือญาติ ความเป็นพ่อ-ลูก 99.9 เปอร์เซ็นต์"
ปลายสายไม่มีเสียง
เฉิงเยี่ยนชิวรอ
หนึ่งวินาที สองวินาที ห้าวินาที สิบวินาที
สามสิบวินาที
หนึ่งนาที
"อาจารย์หม่า? อาจารย์อยู่ไหมคะ?" เฉิงเยี่ยนชิวถามเสียงเบา