ตั้งแต่วันรุ่งขึ้น กำลังอารักขารอบตัวถังเปาก็เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า
เดิมเป็นสายลับสองคน ตอนนี้กลายเป็นสี่คน สองคนเปิดเผย สองคนซ่อนเร้น สองคนที่เปิดเผยใส่ชุดนอกเครื่องแบบ คนหนึ่งรับผิดชอบติดตามการเดินทางประจำวันของซ่งชิงหว่านกับถังเปา อีกคนประจำอยู่ใกล้โรงเรียนอนุบาล ส่วนสองคนที่ซ่อนเร้นก็กระจายตัวตามตำแหน่งสำคัญในเขตที่พักครอบครัว รับผิดชอบตรวจตรารอบนอก
การจัดการเหล่านี้ ถังเปาไม่รู้
แต่ทักษะการสังเกตของเด็กคนนี้เหนือกว่าเด็กวัยเดียวกันมาก
เช้าวันนั้นซ่งชิงหว่านไปส่งถังเปาที่โรงเรียนอนุบาล เดินบนถนนร่มรื่นในเขตทหาร ถังเปาจูงมือซ่งชิงหว่านกระโดดไปมา ปากฮัมเพลงเบาๆ
เดินไปได้สักพัก จู่ๆ ถังเปาก็หยุดฮัม หันกลับไปมอง
ซ่งชิงหว่านก้มลงถามว่า "เป็นอะไรจ๊ะ"
ถังเปาหันกลับมา พูดเบาๆ "คุณน้า ลุงข้างหลังที่ใส่เสื้อยืดสีขาว เมื่อวานก็อยู่"
หัวใจซ่งชิงหว่านเต้นแรงขึ้น แต่ไม่ได้แสดงออกทางสีหน้า เธอไม่ได้หันไปมอง แค่ยิ้มแล้วบอกว่า "เหรอคะ คงพักแถวนี้มั้งคะ ทางผ่าน"
ถังเปาดูไม่ค่อยเชื่อ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรอีก
ส่งถึงหน้าโรงเรียนอนุบาล ถังเปาโบกมือแล้ววิ่งเข้าไป ซ่งชิงหว่านยืนมองส่งอยู่ตรงประตู แล้วหันไปมองคนหนุ่มที่ใส่เสื้อยืดสีขาวซึ่งอยู่ไม่ไกล