ข่าวนี้ฟางเสี่ยวเล่อพูดตอนช่วงพักออกกำลังกายระหว่างคาบ
เขาพูดออกมาปุ๊บก็กลั้นไม่อยู่แล้ว ขอบตาแดงก่ำพูดว่า "ฉันจะเล่าเรื่องให้พวกเธอฟังเรื่องนึงนะ พวกเธออย่าเสียใจล่ะ"
ถังเปา อัน และเหอเสี่ยวปิง สามคนหันมามองเขาพร้อมกัน
ฟางเสี่ยวเล่อสูดจมูก "พ่อฉันย้ายงาน ไปทางใต้ ฉันต้องย้ายโรงเรียนด้วย"
เด็กคนอื่นๆ กำลังออกกำลังกายกันอยู่ที่สนาม วิทยาเขตเปิดเพลงแอโรบิกชุดที่เก้าอยู่ แต่ทั้งสี่คนนี้ไม่มีใครขยับตัวเลย
อันเป็นคนแรกที่ตั้งสติได้ "ย้ายเมื่อไหร่"
"เมื่ออาทิตย์ที่แล้วได้รับแจ้ง แม่บอกว่าเดือนหน้าเราจะย้าย"
ถังเปายืนนิ่งไม่พูดอะไร
เหอเสี่ยวปิงก็ไม่พูดเหมือนกัน
ฟางเสี่ยวเล่อพูดยิ่งฟังยิ่งน้อยใจ "ฉันไม่อยากไปหรอก แต่แม่บอกว่าทางโน้นดำเนินการเสร็จเรียบร้อยแล้ว พ่อฉันทำงานอยู่ที่นั่น ฉันขอแม่ว่าอยากอยู่กินนอนที่โรงเรียน แม่ไม่ยอม"
น้ำตาอันไหลออกมาปุ๊บเลย "แล้วทำไงล่ะ แกไปแล้วพวกเราจะทำยังไง"
"อย่าร้องสิ" ฟางเสี่ยวเล่อเช็ดตาให้ตัวเอง "แกยิ่งร้องฉันยิ่งอยากร้อง"
เหอเสี่ยวปิงก้มหน้ากัดฟัน เตะก้อนหินเล็กๆ ที่พื้นด้วยเท้า ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมา
ถังเปาสูดหายใจลึก "ไปก็ไปเถอะ ไม่ใช่จะไม่ได้เจอกันอีกสักหน่อย"
ฟางเสี่ยวเล่อมองเธอ "แกไม่เสียใจเหรอ"