วันแรกของชั้นปีที่สอง ถังเปาสวมชุดนักเรียนใหม่ สะพายกระเป๋าใบใหม่ ก่อนออกจากบ้านเดินหน้ากระจกสำรวจอยู่สามรอบ
“พ่อขาดูหนูสิ สวยไหม”
“สวย”
“สวยจริงหรือสวยส่ง ๆ”
เสิ่นเป่ยชวนเกือบสำลักน้ำที่ดื่มเข้าไป “สวยจริงสิ หนูของพ่อจะมีตอนไหนไม่สวยกัน”
ถังเปาพอใจแล้ว กระโดดโลดเต้นออกจากบ้าน
พอถึงหน้าโรงเรียน อันก็รออยู่ที่นั่นแล้ว สองหนูเจอหน้ากันก็กรี๊ดและโผเข้ากอดเหมือนไม่ได้เจอกันมาหลายเดือน ทั้งที่เมื่อวานยังวิดีโอคอลกันอยู่เลย
“ถังเปา เราอยู่ห้องเดียวกัน! เธอเห็นตารางแบ่งห้องไหม!”
“เห็นแล้วเห็นแล้ว! แม่หนู อุ๊ยไม่ใช่ แม่ทูนหัวหนูเช็กให้!”
“เข้าไปกัน!”
เสิ่นเป่ยชวนยืนอยู่หน้าโรงเรียนมองแผ่นหลังของพวกเธอที่วิ่งจูงมือกันเข้าไป พลางส่ายหัวยิ้ม ๆ แล้วหมุนตัวเดินจากไป
ห้องใหม่ ห้องเรียนใหม่ เปลี่ยนครูประจำชั้นคนใหม่เป็นครูหลิน
ครูหลินอายุสามสิบต้น ๆ หน้ากลม เวลายิ้มดูเป็นกันเองมาก เธอให้ทุกคนแนะนำตัว
ถังเปาลุกขึ้นยืน เสียงใสดังกังวาน “สวัสดีทุกคน! หนูชื่อเสิ่นถังเปา! ทุกคนเรียกหนูว่าถังเปาก็ได้! หนูชอบวาดรูป วิ่ง และก็กินไอศกรีมด้วย พ่อหนูเป็นคนเก่งมาก! ต่อไปหนูก็จะเป็นคนเก่งให้ได้! ขอบคุณทุกคน!”
ทั้งห้องปรบมือ
การแนะนำตัวของอันเก็บตัวกว่ามาก “หนูชื่ออัน อืม หนูชอบอ่านหนังสือ แค่นี้แหละ”