หนึ่งเดือนหลังจากสารคดีออกอากาศ สายด่วนรับแจ้งเบาะแสของสำนักงานโครงการแทบถูกโทรมาจนสายไหม้
เสี่ยวซุนรับโทรศัพท์ตั้งแต่เช้ายันค่ำ เสียงแหบแห้งไปหมดแล้ว
ตอนที่เขาถือปึกกระดาษบันทึกมาหาเฉิงเยี่ยนชิว เขาทั้งตัวยังงง ๆ อยู่เลย
"พี่เฉิง เดือนนี้ผมรับสายไปสี่ร้อยกว่าสายแล้ว"
"แล้วมีประโยชน์กี่สาย"
"ประเมินเบื้องต้นว่าน่าจะมีค่าหกสิบกว่าสาย"
เฉิงเยี่ยนชิวรับบันทึกมาดู แค่แหล่งที่มาของเบาะแสก็ครอบคลุมถึงยี่สิบสามมณฑลแล้ว
"อีกเรื่องหนึ่ง" เสี่ยวซุนหยิบแบบฟอร์มอีกปึกออกมา "คนที่สมัครเป็นอาสาสมัครยิ่งเยอะกว่า ผมรวบรวมข้อมูลแล้ว นับถึงเมื่อวาน มีใบสมัครอาสาสมัครทั้งหมดสามร้อยแปดสิบสองฉบับ"
เสิ่นเป่ยชวนกลับมาจากข้างนอกพอดี ได้ยินตัวเลขนี้ก็ชะงักไปเล็กน้อย
"สามร้อยแปดสิบสองคน"
"ใช่ค่ะ ทุกสาขาอาชีพเลย ทหารผ่านศึกเยอะสุด ร้อยกว่าคน จากนั้นก็พวกที่จบด้านธรณีวิทยา ด้านประวัติศาสตร์ นิติเวชวิทยา แล้วก็มีพวกสายคอมฯ ที่บอกว่าจะช่วยวิเคราะห์ข้อมูลให้"
เสิ่นเป่ยชวนดึงเก้าอี้มานั่ง "เอาทั้งหมดก็ไม่ไหว ต้องคัด"
เฉิงเยี่ยนชิวพยักหน้า "ฉันคิดไว้ว่าจะคัดสองรอบ รอบแรกดูพื้นฐานวิชาชีพกับสภาพร่างกาย คัดคนที่ไม่เข้าข่ายชัด ๆ ออก รอบสองสัมภาษณ์ ดูแรงจูงใจกับความต่อเนื่อง งานแบบนี้ใช้แค่อารมณ์ชั่ววูบไม่ได้ ต้องมีคนที่ทนทำได้ระยะยาว"
เสิ่นเป่ยชวนว่า "คุณวางแผนมา ผมเห็นด้วยก็แล้วกัน"