เทอมแรกของชั้นปีที่สี่ กลุ่มสนใจประวัติศาสตร์ของโรงเรียนเริ่มรับสมาชิกใหม่
ถังเปาเป็นคนแรกที่สมัคร
อาจารย์ที่ปรึกษาของกลุ่มชื่ออาจารย์ซุน อายุประมาณห้าสิบกว่า สวมแว่นกรอบกลม เคยสอนกลุ่มสนใจมาสิบปี เห็นนักเรียนแบบไหนมาบ้างแล้ว
คาบแรกคือการแนะนำตัวและละลายน้ำแข็ง เด็กสิบสองคนที่สมัครยืนขึ้นทีละคนบอกว่าทำไมถึงอยากเข้ากลุ่ม
บางคนบอกเพราะชอบอ่านการ์ตูนประวัติศาสตร์ บางคนบอกเพราะคิดว่าประวัติศาสตร์น่าสนใจ บางคนบอกเพราะแม่ให้สมัคร
พอถึงตาถังเปา เธอยืนขึ้นแล้วพูดว่า “หนูอยากเรียนรู้ประวัติศาสตร์การทหารจีนยุคใหม่ โดยเฉพาะสงครามต้านทานญี่ปุ่นและสงครามเกาหลี”
อาจารย์ซุนเลื่อนแว่นมองเธอ “โอ้? อยากรู้เรื่องอะไรเป็นพิเศษ?”
“หนูอยากรู้ว่าทหารที่เสียสละไปอยู่ที่ไหน พวกเขาถูกตามพบหรือยัง”
เด็กคนอื่นๆ ในห้องมองหน้ากัน อาจารย์ซุนกลับเริ่มสนใจ
“เธอเคยรู้เรื่องพวกนี้มาก่อนไหม?”
ถังเปาพยักหน้า “หนูรู้จักศึกซางกานหลิ่ง รู้จักการสกัดที่ซงกู่เฟิง รู้จักทะเลสาบฉางจิน หนูยังรู้จักศึกเขาหลาวและศึกฟาคาซานในสงครามป้องกันตนเองตอบโต้เวียดนาม”
สีหน้าอาจารย์ซุนเปลี่ยนไป
ไม่ใช่สีหน้าแบบ “เธอทำได้ดีมาก” ที่ครูมีต่อนักเรียน แต่เป็นสีหน้าที่ตกใจจริงๆ
“เธอไปเรียนรู้เรื่องพวกนี้มาจากไหน?”
