เสี่ยวซุนนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์สามวันติดต่อกัน
สมุดบันทึกของอาจารย์ลวี่ให้ข้อมูลสำคัญ: คนหูหนาน นามสกุลกู้หรือกู่อายุราวยี่สิบสองปี ออกจากบ้านช่วงปี 1956 มีน้องชาย
เสี่ยวซุนกรองข้อมูลในฐานข้อมูลก่อน โดยค้นจากบันทึกการแจ้งคนหายของหน่วยงานความมั่นคงสาธารณะในมณฑลหูหนานระหว่างปี 1956 ถึง 1957 ข้อมูลมีไม่มาก เพราะยุคนั้นยังไม่มีการใช้ระบบอิเล็กทรอนิกส์ สิ่งที่พบส่วนใหญ่ถูกบันทึกเพิ่มเติมในภายหลัง
จากนั้น เขาดึงข้อมูลการเปลี่ยนแปลงทะเบียนบ้านระหว่างการสำรวจสำมะโนประชากรครั้งแรกและครั้งที่สอง โดยใช้เงื่อนไข: คนหูหนาน เพศชาย เกิดระหว่างปี 1934 ถึง 1936 ถูกยกเลิกทะเบียนหรือระบุว่า "ออกนอกพื้นที่" หลังปี 1956
เมื่อนำข้อมูลสองชุดมาครอสกัน พบว่ามีผู้มีคุณสมบัติตรงตามเงื่อนไขสิบเอ็ดคน
เสี่ยวซุนตรวจสอบทีละคน ตัดผู้ที่มีประวัติการเดินทางชัดเจน ผู้มีบันทึกการเสียชีวิต และผู้ที่นามสกุลไม่ตรงกันออก ในที่สุดเหลือสามคน
หนึ่งในนั้นดึงดูดความสนใจของเขา: กูเวินเชิง เกิดที่เซียงถาน มณฑลหูหนาน ปี 1935 ออกจากบ้านในเดือนตุลาคมปี 1956 แล้วหายสาบสูญ สถานะทะเบียนระบุว่า "ออกนอกพื้นที่แล้วไม่กลับ"
ครอบครัวเคยแจ้งความคนหายในตอนนั้น แต่ก็ไร้ผล
สำคัญกว่านั้นคือ เขามีน้องชาย ชื่อ กูเวินหมิง
เสี่ยวซุนตรวจสอบข้อมูลทะเบียนบ้านของกูเวินหมิง
ยังมีชีวิตอยู่ อายุแปดสิบห้าปี อาศัยอยู่บ้านเกิดที่เซียงถาน
เขารีบไปหาเฉิงเยี่ยนชิว