ปักกิ่ง ณ บ้านพักสำหรับผู้เกษียณอายุแห่งหนึ่ง
เฉิงเยี่ยนชิวและเฒ่าหลิวนั่งอยู่ในห้องเรียบง่ายห้องหนึ่ง ตรงข้ามคือชายชราวัยเก้าสิบเอ็ดปี ลวี่เจิ้งเหอ ก่อนเกษียณเป็นข้าราชการอาวุโสของหน่วยข่าวกรอง เริ่มทำงานต่างประเทศตั้งแต่ทศวรรษ 1950
สภาพร่างกายของอาจารย์ลวี่ยังถือว่าดี หูตึงเล็กน้อยแต่สมองยังแจ่มใส ข้างกายมีผู้ดูแลคอยประคองให้นั่งเรียบร้อย
"อาจารย์ลวี่ ขอโทษที่ต้องมารบกวนท่านตอนอายุขนาดนี้" เฉิงเยี่ยนชิวเอ่ยขึ้นก่อน
อาจารย์ลวี่โบกมือ "พวกเธอบอกทางโทรศัพท์ว่ามาหาเรื่องคน หาเรื่องคนเป็นเรื่องดี ว่าสิ มาหาใคร"
เฉิงเยี่ยนชิวมองเฒ่าหลิวแวบหนึ่ง แล้วหยิบเอกสารจากกระเป๋าเอกสาร "อาจารย์ลวี่ อยากถามท่านเกี่ยวกับรหัสหนึ่ง 'เงา' ถูกส่งออกไปปี 1957 ต่อมาขาดการติดต่อ"
มือของอาจารย์ลวี่ชะงักเล็กน้อย
เขาหรี่ตามองเฉิงเยี่ยนชิว ครู่หนึ่งจึงเอ่ย "เงา? พวกเธอรู้รหัสนี้ได้ยังไง"
"ช่วงนี้มีเอกสารเก่าถูกถอดรหัส เรากำลังทำงานค้นหาวีรชนผู้พลีชีพ เจอกลุ่มคนที่ขาดการติดต่อ อยากยืนยันตัวตนจริงของพวกเขา ดูว่าจะหาญาติผู้เสียชีวิตได้หรือไม่"
ริมฝีปากของอาจารย์ลวี่ขยับเล็กน้อย