กลับถึงบ้านนิรภัยตอนสี่ทุ่ม อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว ทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยตอน 22:40 น.
ปิดไฟทุกดวง ใส่ที่อุดหู กอดตุ๊กตาหมีแล้วหลับปุ๋ย ส่วนชุดเซ็ตเอาไว้ดูพรุ่งนี้
พอถึงเที่ยงคืน ไฟสปอตไลต์ก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าเหนือเมืองอีกครั้ง ส่องกวาดไปมา หากพบเงาคนเคลื่อนไหว ก็จะล็อกเป้าทันที
แต่คืนนี้มันคงต้องผิดหวัง ผู้รอดชีวิตในเขตหนึ่งต่างเตรียมพร้อมกันเต็มที่
บางคนใช้ผ้าปิดตาแล้วมุดเข้าไปในตู้เสื้อผ้า บางคนไปนอนในห้องน้ำ บางคนหมอบอยู่ใต้เตียง บางคนเอาอุปกรณ์ทั้งหมดไปกองไว้ตรงหน้าต่าง
เบื้องบนมีนโยบาย เบื้องล่างก็มีวิธีรับมือ!
แต่คืนนี้พวกคนพื้นเมืองก็เงียบสงบเช่นกัน พวกมันไม่ได้มุ่งหน้าเข้าเมืองเหมือนเมื่อคืน หากแต่ไปปรากฏตัวอยู่หน้าบ้านนิรภัยแต่ละหลัง เตรียมพร้อมจะลงมือ
เคียวกรีดผ่านประตูและกระจก บ้านนิรภัยระดับต่ำบางแห่งเริ่มมีรอยขีดข่วน แถบพลังชีวิตลดฮวบอย่างรวดเร็ว
ทุกคนทำได้เพียงป้อนอุปกรณ์เข้าไปไม่หยุด พร้อมด่ากราดในช่องแชต
「พวกคนพื้นเมืองนี่กินยาเพิ่มกำลังกันมาหรือไง วันนี้ทำไมแรงเยอะขนาดนี้?」
「เคยได้ยินเสียงกระจกแตกตอนตีสองไหม? ฉันเคย」
「ขอสาบานไว้ตรงนี้เลย ถ้ารอดคืนนี้ไปได้ พรุ่งนี้ฉันจะออกไปหาอุปกรณ์ให้ได้」
「ประตูพังแล้ว ฉันเห็นมันแล้ว สัตว์ประหลาด……」
จากนั้นรูปประจำตัวคนนั้นก็ดับมืดไปโดยสิ้นเชิง ความเร็วในการเลื่อนข้อความของแชตเขตลดลง ทุกคนต่างกำลังวุ่นวายอยู่ จนกระทั่ง……
「อย่ากลัวถ้าสัตว์ประหลาดพังประตูเข้ามา พวกมันกลัวขี้……」
「อย่างแรก ยินดีด้วยที่ประตูพังแล้วยังรอดมาได้ อย่างที่สอง นายสรุปแบบนั้นได้ยังไงกัน!!」
「เอ่อ ตอนคัดเลือกฉันหาห้องน้ำไม่เจอน่ะ」
「…………เอาไปใช้ตามกันได้ยากจริง ๆ!」