ช่วงบ่าย เธอสวมเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วเดินออกจากบ้านนิรภัย สิ่งแรกที่ทำคือไปดูเห็ดที่เพิ่งงอกขึ้นมา มันดูใหญ่กว่าตอนเช้าเล็กน้อย พอใช้มือเด็ดก็ยังเกิดภาพแตกพร่าเหมือนข้อมูลรวน
【คำเตือน ยังไม่สุก ห้ามสัมผัส】
ยังเก็บไม่ได้ เธอจึงเลิกคิดเรื่องเห็ด แล้วออกตามหาอาคารที่ยังไม่เสียหายในเมือง เผื่อจะเจอสิ่งของอะไรบ้าง
เธอค้นหาร้านรวดเดียวหลายร้าน แต่ข้างในสะอาดเอี่ยม ไม่มีแม้แต่ไอเทมหนังสักชิ้น จู่ ๆ ก็นึกถึงฌาปนสถานกับห้องใต้ดินที่เคยใช้ขังผู้รอดชีวิต
ไหน ๆ ก็ต้องค้นห้องอยู่แล้ว ลงไปดูหน่อยก็แล้วกัน
ศพของคุณตายังเก็บอยู่ในตู้แช่ของไป๋เจิน เธอไม่อยากฝังคุณตาไว้ในเมืองนี้ เพราะที่นี่คงเป็นสถานที่แห่งความทรงจำอันเจ็บปวดของเขา
ค่อยลองเดินดูรอบ ๆ ถ้าเจอสถานที่ทิวทัศน์งดงาม ค่อยพาเขาไปฝังให้สงบ
เธอเดินลงไปตามทางเชื่อมจากห้องน้ำของฌาปนสถาน ชั้นใต้ดินชั้นแรกก็พบไอเทมชิ้นหนึ่งวางนิ่งอยู่บนพื้น จึงเดินเข้าไปหยิบขึ้นมา
（คำแนะนำสิ่งของ: แว่นตาสกีสีเขียว ช่วยปกป้องดวงตาจากแสงจ้า กันลม ให้ความอบอุ่น และป้องกันสิ่งแปลกปลอมเข้าตา ช่วยให้มองเห็นชัดขึ้น มีโอกาสระบุสิ่งผิดปกติที่ปรากฏในระยะสายตา ป้องกันฝ้าได้อย่างเด็ดขาด แม้สวมใส่เป็นเวลานานก็ไม่ทำให้ลูกตารู้สึกปวดตึง）
หลี่เฉิงจื่อเก็บไอเทมเข้ามิติ ในหัวเริ่มมีความคิดที่ยังไม่ตกผลึก เธอเร่งตรวจชั้นหนึ่งจนทั่ว เมื่อแน่ใจว่าไม่มีสิ่งของอื่นแล้ว ก็ลงไปถึงชั้นล่างสุดทันที
ร่องรอยไฟที่จางซานเผาไว้ครั้งนั้นยังคงอยู่ กลิ่นไหม้ฉุนกระจายคลุ้งในอากาศไม่ยอมจาง ผนังมีรอยดำไหม้เป็นวงกว้าง แผ่นไม้ที่เคยใช้วางศพหายไปหมดแล้ว พื้นที่ด้านล่างจึงดูอึดอัดน้อยลง