ฝนห่าใหญ่ตกตลอดทั้งคืน พอฟ้าสว่างเต็มที่แล้วจึงค่อย ๆ ซาลง ในดินโคลนด้านนอกมีสิ่งเล็ก ๆ ผุดขึ้นมามากมาย~
วันนี้โต๊ะอาหารสร้างเกี๊ยวน้ำไส้ข้าวโพดกับเนื้อสดขึ้นมาหนึ่งชุด เกี๊ยวก็ส่วนเกี๊ยว น้ำซุปก็ส่วนน้ำซุป
ดีเลย มีอยู่สองอย่างเหมือนกัน ทำไมโต๊ะอาหารถึงบั๊กด้วยล่ะเนี่ย
กินข้าวเสร็จ เธอก็หยิบรองเท้าบูตกันฝนกับร่มใช้ได้ทั้งแดดทั้งฝนที่ได้มาตั้งนานแล้วออกมาจากตู้เสื้อผ้า จากนั้นลากรถเข็นแคมปิงออกไปขายผลไม้ อยู่ในโลกของเกมวันหนึ่ง ก็ต้องขายของหนึ่งวัน
เธอออกมาได้ไม่นานก็พบว่ามีเห็ดงอกขึ้นจากดิน เป็นเห็ดสองสี ดำกับขาวอยู่ในดอกเดียวกัน พอเอามือแตะ เห็ดก็เกิดภาพแตกพร่าเหมือนข้อมูลรวนไปชั่วขณะ
【คำเตือน: ห้ามสัมผัสขณะยังไม่โตเต็มที่】
เฮ้ ระบบเวร อย่างน้อยก็บอกหน่อยสิว่านี่คืออะไร มีประโยชน์อะไรบ้าง
เธอเดินไปไกลจากบ้านนิรภัยมาก หาที่ร่มใต้สิ่งกำบัง แล้วส่งพิกัดลงในกลุ่มพื้นที่
“รีบมา ขายผลไม้ แลกไอเทม”
หลังฝนตก ความชื้นในอากาศพุ่งถึง 100 เปอร์เซ็นต์ อุณหภูมิภายนอกสูงถึง 130 องศา ต่อให้ใส่ชุดป้องกันกับชุดกันแดดก็ยังรู้สึกไม่สบายตัว
รออยู่นานกว่าจะมีผู้รอดชีวิตมาซื้อผลไม้ อากาศแบบนี้ ถ้าไม่มีฝีมือก็อยู่ในบ้านนิรภัยไปเถอะ
“ผมมีข่าวหนึ่งอย่าง อยากใช้แลกผลไม้ได้ไหม? ไอดีของผมคือเล่นเกมไม่เคยแพ้สักครั้ง คุณคิดว่าข่าวนี้มีค่าเท่าไหร่ ก็ให้ผลไม้ผมเท่านั้น”
หลี่เฉิงจื่อเงยหน้าขึ้นอย่างประหลาดใจ “พี่ชาย? จนขนาดนี้เลยเหรอ? เอางี้ไหม ฉันให้ผลไม้สักลูก เอาไว้แก้อยาก”
ถึงอีกฝ่ายจะสวมเสื้อผ้าซ้อนกันหลายชั้น แต่ก็ยังเห็นได้ว่าร่างกายด้านในชะงักไปอย่างชัดเจนเมื่อได้ยินคำพูดนั้น
เขาเผยแขนออกมาเล็กน้อย เปิดนาฬิกาที่ข้อมือ แล้วให้หลี่เฉิงจื่อดูชื่อไอดี
อ้อ เป็นอันดับหนึ่งครั้งก่อนจริง ๆ นี่นา นึกว่าเป็นมิจฉาชีพมาไถผลไม้เสียอีก