เย่จื้อฟางไม่ต้องหันกลับไปก็รู้ว่าเป็นเผยเช่าถิงพูด อีกอย่างนักรบพวกนี้ก็ไม่ได้แก้ผ้าจนหมดตัว แค่ถอดเสื้อเพื่อแข่งขัน ตัวเองจะดูไม่ได้ยังไง!
"พี่ชายใหญ่ ในกรมทหารมีหมาเหรอ? ฉันได้ยินเสียงหมาเห่าจัง"
ผู้บังคับกองพันสองหันกลับไปมองผู้บังคับกองร้อยเผยที่อยู่ห่างไปไม่กี่ก้าว เสี่ยวฟางคนนี้ปากไม่ยอมคนจริง ๆ พูดได้ยังไงว่าผู้บังคับกองร้อยเผยเป็นหมา!
"เสี่ยวฟาง ในกรมทหารไม่มีหมา มีแต่สุนัขทหารที่ฐานสุนัขตำรวจ ไม่งั้นเราไปดูเกมทายโคมไฟกันดีไหม? ที่นั่นก็สนุกดีเหมือนกัน" ผู้บังคับกองพันสองเสนอ
ที่จริงแล้วเขาอยากพาเสี่ยวฟางออกไปโดยเร็ว ถึงแม้ตำแหน่งของเขาจะสูงกว่าผู้บังคับกองร้อยเผย แต่คนเขามีเส้นสายอยู่เบื้องหลัง ตัวเองเทียบไม่ได้เลย ถ้าไม่หาเรื่องก็อย่าหาเรื่องดีกว่า
แต่เผยเช่าถิงไม่ได้คิดแบบนั้น เขาตะโกนเสียงดังทันทีว่า "เย่จื้อฟาง เธอว่าใครเป็นหมา? อย่าคิดว่าฉันไม่กล้าตีผู้หญิง"
ขณะที่เย่จื้อฟางหันกลับไป ตรงหน้ากลับมีผู้ชายตัวสูงใหญ่สองคนยืนอยู่ ด้านซ้ายคือผู้บังคับกองพันสอง ด้านขวาคือผู้บังคับกองร้อยหยาง บังเธอไว้แน่นหนา
คิดไม่ถึงว่าสองคนนี้เป็นคนดีเหมือนกัน
"ผู้บังคับกองร้อยเผย คนอื่นเขาแค่ดูแข่งชักเย่อแท้ ๆ ท่านก็หาเรื่องอีกแล้ว เสี่ยวฟางเป็นคนที่เราสองคนคุ้มกันอยู่ ถ้าท่านจะลงมือก็ลงมือเลย พวกเราพร้อมสู้จนถึงที่สุด" ครั้งนี้ผู้บังคับกองร้อยหยางก็ไม่ยอมอ่อนข้อปกป้องเช่นกัน
"ใครรับปากคนนั้นแหละหมา พี่ชายใหญ่ ท่านผู้บังคับกองร้อยหยาง พวกเราไปเถอะ ฉันไม่สนใจคนปัญญาอ่อนหรอก"