ชาวบ้านที่มุงดูอยู่ด้านนอกเห็นว่าคนที่อยู่ข้างในถูกควบคุมตัวแล้ว ก็พากันเบียดเข้าไปในลานบ้าน แน่นอนว่ามีคนจากไม่กี่ครอบครัวที่ถูกขโมยของอยู่ด้วย
ผู้หญิงคนหนึ่งเหลียวมองเห็นเครื่องประดับเงินของตัวเองบนพื้น ซึ่งเป็นเครื่องประดับที่หายไปพร้อมกับเงินสดในบ้านเมื่อไม่นานนี้
“คุณตำรวจคะ กำไลเงินวงนี้เป็นมรดกที่แม่สามีฝากไว้ให้ฉัน ลวดลายบนนั้นฉันจำได้แม่นยำ ไม่คิดว่าจะมาเจอที่นี่ ดูท่าเงินในบ้านฉันก็คงถูกเขาขโมยไปด้วย”
ผู้คนต่างพากันจำของตัวเองได้ทีละคน ส่วนเงินนั้นหน้าตาเหมือนกันหมด ใครก็บอกไม่ได้ว่าธนบัตรใบไหนเป็นของบ้านตัวเอง
“เพื่อนบ้านทุกคน ใจเย็น ๆ กันก่อน คนนี้จะจัดการยังไงสุดท้ายก็เป็นเรื่องของสถานีตำรวจ รบกวนทุกคนหลีกทางให้หน่อย ใครมีของหายก็ไปที่สถานีตำรวจพร้อมผมได้เลย”
เผยเช่าจวินพูดจบก็ก้มลงเก็บห่อผ้าที่อยู่บนพื้น ดีนะที่ตัวเองตอบสนองทัน ไม่งั้นผู้ชายคนนี้อาจหนีไปได้ ถ้าจะจับอีกก็ยากแล้ว
กลุ่มคนตามเผยเช่าจวินกับชายที่ใส่กุญแจมือออกไป ส่วนประตูบ้านและประตูลานด้านหลังจะมีใครล็อกไหมนั่นไม่ใช่เรื่องที่เขาต้องสนใจ
พ่อของชายคนนั้นก็คือลุงช่างปั้นกุญแจ ถูกเผยเช่าอู่ควบคุมตัวอยู่ข้าง ๆ แผงลอย กุญแจทั้งกล่องไม้คือหลักฐาน นับดูแล้วไม่ต่ำกว่าสิบครอบครัวแน่ แต่บางครอบครัวก็โชคดีไม่ถูกขโมยไปเยี่ยมเยียน หรืออาจเป็นเพราะที่บ้านมีคนอยู่ตลอด ไม่ได้ให้โอกาสคนร้ายลงมือ
เมื่อชายคนนั้นถูกพามาหาพ่อ ลุงช่างปั้นกุญแจกลับถอยใจเฮือกใหญ่ ตัวเองตั้งใจจะรับผิดแทนลูกชาย แต่ดันถูกคนบางคนจับไต๋ได้ ดูท่าลูกชายของตัวคงต้องถูกอบรมสั่งสอนแล้ว นี่แหละคือโชคชะตา