แม่ของเผยเช่าหนิงมองลูกสาวที่เดินพรวดพราดเข้ามา ตัวเธอนั่งอยู่บนโซฟาไม่แม้แต่จะลุกขึ้นยืน หรือว่าจะไปเจอพี่ชายใหญ่ พี่ชายสอง หรือลูกชายสามเข้า? ลูกชายสามคนนี้นอกจากจะมีธุระที่บ้านแล้ว ปกติแม้แต่จะกลับมาเยี่ยมก็ยังไม่ยอมมองสักตา
“ไปเจอพี่ชายใหญ่หรือพี่ชายสองของลูกมาเหรอ?” แม่ของเผยเช่าหนิงเอ่ยขึ้นอย่างอิดโรย
เผยเช่าหนิงโยนกระเป๋าหนังสือลงบนโซฟา แล้วทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาอย่างแรง
“แม่คะ หนูเห็นสองพี่น้องตระกูลเย่ใกล้ ๆ โรงเรียนนะ พี่สาวนุ่งเสื้อโค้ตผ้าฝ้ายสีแดงตัวใหม่ที่เพิ่งซื้อ แม่ว่าพวกเขาเอาเงินที่ไหนมาซื้อเสื้อผ้าแพง ๆ แบบนี้กัน?” เผยเช่าหนิงหยิบแอปเปิ้ลลูกหนึ่งบนโต๊ะน้ำชามากัดกินไปด้วย
ยังไงเสียเผยเช่าหนิงก็ไม่เชื่อว่าสองพี่น้องตระกูลเย่จะมีเงิน ตอนนี้ในเมืองใคร ๆ เขาก็ไม่ใส่เสื้อกันหนาวหนา ๆ กับกางเกงผ้าฝ้ายที่เย็บด้วยมือกันแล้ว นุ่งแล้วตุงตังไม่พอ ยังดูไม่สวยอีกต่างหาก
สองวันมานี้แม่ของเผยเช่าหนิงก็ปวดหัวอยู่แล้ว สามีของเธอไม่ยอมให้หนังสือหมั้นแก่เธอ แม้แต่สองพี่น้องตระกูลเย่ก็พกหนังสือหมั้นติดตัวไปไหนาไหน การหมั้นหมายนี้จะถอนหรือไม่ถอนกันแน่? ตัวเองก็พูดไม่ให้เป็นเรื่องเป็นราวสักที
แต่หลังจากที่ลูกสาวมาทักเตือนเช่นนี้ แม่ของเผยเช่าหนิงก็มีเหตุผลให้สงสัยว่าสามีตัวเองเป็นคนให้เงินพวกเขาไป ไม่อย่างนั้นเงินซื้อเสื้อผ้าจะมาจากที่ไหน
“พอเถอะ เด็ก ๆ อย่าไปยุ่งเรื่องของผู้ใหญ่ กินแอปเปิ้ลเสร็จก็เข้าบ้านไปอ่านหนังสือซะ”
แม่ของเผยเช่าหนิงไม่อยากเอ่ยเรื่องพวกนี้กับลูกสาว ตอนนี้ลูกสาวกำลังอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ เรื่องในบ้านยังไงก็ให้เธอค่อย ๆ จัดการไป