ทั้งสองคนที่เข้าไปในห้องน้ำชายหญิงพร้อมกัน เมื่อเย่จื้อฟางเดินออกมาจากห้องน้ำหญิงก็เห็นพี่ชายสองยืนอยู่ตรงนั้นแล้ว และกวักมือบอกให้เสี่ยวฟางล้างมือหน่อย เพราะอย่างไรเสียก็ต้องรักษาความสะอาดกันบ้าง
หลังจากล้างมือแล้ว เย่จื้อฟางก็เพียงแค่สะบัดมือก่อนจะเดินตามพี่ชายสองไป ทั้งสองหาที่นั่งว่างๆ นั่งลง จากที่ออกจากบ้านตอนเช้าหกโมงกว่า มาจนถึงตอนนี้นั่งสงบอยู่ในโถงผู้โดยสารขาออกอย่างมั่นคง เวลาก็ล่วงเข้าสามทุ่มยี่สิบแล้ว กะว่าอีกครึ่งชั่วโมงก็คงได้ขึ้นรถไฟ
เช้าตรู่นางดื่มเพียงโจ๊กถ้วยเดียวกับขนมปังหนึ่งแผ่น ท้องของเย่จื้อฟางก็เริ่มหิวตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว ระหว่างที่มองซ้ายมองขวา ก็มีไข่ต้มปอกเปลือกแล้วลูกหนึ่งยื่นมาตรงหน้า ถึงแม้จะเย็นชืดไปหน่อย แต่นี่ก็ไม่ส่งผลต่อความอยากอาหารของใครสักคนเลย
“เสี่ยวฟาง กินไข่สักฟองรองท้องก่อนเถอะ กะว่าถึงกรุงปักกิ่งคงค่ำๆ สองสามทุ่มนู่น ถึงตอนนั้นพวกเราไปหาโรงแรมเล็กๆ พักสักคืน พรุ่งนี้พี่ชายสองจะพาเจ้าไปตามหาคนบ้านนั้น”
พี่ชายสอง เย่จื้อเหิงเองก็ไม่รู้หรอกว่าน้องสาวรู้หรือไม่ว่าที่มากรุงปักกิ่งครั้งนี้ทำไม ยังไงก็ตาม หลังเลิกพิธีหมั้นแล้วพาน้องสาวเที่ยวเตร่ตามสบาย ก็ถือว่าได้มาเที่ยวเมืองใหญ่สักรอบ
เย่จื้อฟางยื่นมือไปรับ หากแต่เหลือบมองพี่ชายสอง เขาไม่ได้เปิดถุงหยิบไข่ฟองที่สอง แล้วในถุงนั้นแม่ของพวกเขาหอบไข่มาให้กี่ฟองก็ไม่รู้
ยามที่เย่จื้อฟางถือไข่ด้วยมือขวาแล้วกินอย่างเอร็ดอร่อย เด็กชายฝั่งตรงข้ามก็จ้องตาไม่กะพริบมองไข่ในมือนาง ราวกับหิวโหยมาก ข้างกายเขามีสามีภรรยาคู่หนึ่ง เท้ามีห่อผ้าใบใหญ่ ดูท่าทางเหมือนจะไปเยี่ยมญาติหรือไม่ก็ไปใช้แรงงานต่างถิ่น