คุณปู่โจวที่เพิ่งลุกขึ้นยืนก็คาดไม่ถึงว่าเย่จื้อฟางจะไม่ใช่คนกรุงปักกิ่ง นึกว่าเธอเป็นคนกรุงปักกิ่งเสียอีก
“อา อย่างนี้ก็ลำบากหน่อยนะ การให้เปล่าต้องเป็นคนที่มีทะเบียนบ้านกรุงปักกิ่งทั้งสองฝ่าย แต่ใช่ว่าจะไม่มีหนทาง เธอสอบเอ็นทรานซ์เข้ามหาวิทยาลัยได้ พอเรียนจบก็จะถูกจัดสรรงานให้รัฐวิสาหกิจ หน่วยงานจะจัดการโอนย้ายทะเบียนบ้านให้ หรืออีกทางหนึ่งก็คือหาแต่งงานกับทหารในกรุงปักกิ่ง แล้วทะเบียนบ้านก็จะย้ายเข้ากรุงปักกิ่งด้วยวิธีตามสามี ไม่อย่างนั้นเธอลองวิธีแรกดูไหม?” คุณปู่โจวเสนอความเห็นของเขา
แม้ว่าจะใช้เวลานานหน่อย แต่ตอนนี้ร่างกายของเขาก็ยังแข็งแรงดี คาดว่าคงยังมีชีวิตอยู่ได้อีกหลายปี
เย่จื้อฟางส่ายหน้า ก่อนจะมาที่นี่เธอกำลังจะเรียนจบมหาวิทยาลัย การให้ตัวเองกลับไปอ่านหนังสือสอบเอ็นทรานซ์อีกครั้ง เธอรู้สึกว่าไม่อยากเสียเวลาไปมหาศาลกับการเรียน
อีกด้านหนึ่ง ร่างกายนี้หากมีใครตั้งใจสืบก็สืบได้ทันทีว่าเจ้าของร่างเดิมเป็นคนไม่รู้หนังสือที่เรียนจบแค่ปอสอง การให้คนแบบนี้ไปสอบเอ็นทรานซ์โดยตรง ไม่ว่ายังไงก็ฟังดูไม่สมจริงเลย
“คุณปู่โจวคะ สอบเอ็นทรานซ์ไม่ต้องพูดถึงเลย หนูก็ไม่อยากอ่านหนังสือด้วย ส่วนที่คุณปู่บอกให้หาทหารในกรุงปักกิ่ง ก็ดูไม่สมจริงเหมือนกัน คนแบบไหนกันจะสนใจคนบ้านนอกอย่างหนู ยังไงซะตอนนี้ร่างกายคุณปู่ก็ยังแข็งแรงดี เรื่องนี้เอาไว้ค่อยว่ากันทีหลังก็ได้ หนูกับเฉินตงผิงมาอยู่ที่นี่วันไหนก็ดูแลคุณปู่วันนั้น พวกเราถือว่าคุณปู่เป็นปู่แท้ ๆ เลย”