เจ้าหน้าที่โรงพยาบาลมีท่าทีค่อนข้างดี ไม่นานนัก เย่จื้อฟางก็ไปรับใบตรวจเลือดและใบตรวจร่างกายของช่วงเช้าจากเคาน์เตอร์ต่าง ๆ จนครบ เนื่องจากทั้งหมดเป็นใบตรวจ จึงไม่จำเป็นต้องให้หมอดูผลอะไร เพราะไม่ได้ป่วยจริง ๆ
เมื่อเย่จื้อฟางกลับมาถึงร้านขายเสื้อผ้าตอนยังไม่ถึงเที่ยง เธอก็ทานข้าวกับเฉินตงผิงอีกเล็กน้อย
พอกับคีบตะเกียบเพิ่งวางลง ร่างสูงใหญ่ร่างหนึ่งก็มาปรากฏตัวที่ประตูอีกครั้ง เย่จื้อฟางมองชัดเจนแล้วว่าเป็นสหายเผย
"สหายเผย คุณมาพอดีเลย เอกสารทั้งหมดเตรียมครบแล้ว ตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลก็เสร็จแล้ว ของพวกนี้ยกให้คุณนะ ว่าแต่ทะเบียนบ้านอย่าทำหายล่ะ ของพวกนี้ทำใหม่ยาก" เย่จื้อฟางไม่ลืมกำชับ
เผยเช่าจวินดีใจอย่างเห็นได้ชัด ปกติเขาเป็นคนหน้าตาเย็นชา ต้องขอบคุณที่เย่จื้อฟางเจอเขาหลายครั้ง และพอรู้คร่าว ๆ ว่าเขาเป็นคนยังไง
เผยเช่าจวินเดินขึ้นไปสองสามก้าวแล้วรับซองกระดาษคราฟต์มายังกลัวว่าของข้างในจะไม่ครบ จึงเปิดดูเป็นพิเศษ โชคดีที่ของครบถ้วน
"สหายเย่ ในเมื่อเอกสารครบแล้ว สองวันนี้ฉันจะหาเวลาไปที่กรมทหารสักครั้ง ทางกรมทหารก็ต้องอนุมัติตามขั้นตอนซึ่งต้องใช้เวลาพอสมควร เธออย่ารีบร้อนนะ"
เย่จื้อฟางรู้ว่านี่เป็นขั้นตอนปกติ ถึงแม้เธอต้องการทะเบียนบ้านในกรุงปักกิ่งก็ต้องค่อยเป็นค่อยไปนี่นา!
"ได้ ไม่เป็นไร ฉันรอได้"
เผยเช่าจวินไม่ได้อยู่นาน หันหลังเดินออกไปข้างนอก เผยเช่าอู่ผู้เป็นน้องชายรองยังรออยู่ข้างนอก
เช้าวันรุ่งขึ้น เผยเช่าจวินรีบตื่นแต่เช้าเพื่อกลับไปที่กรมทหาร ส่งเอกสารการแต่งงานทั้งหมดให้กับคณะกรรมการพรรคภายในกรม จากนั้นก็เหลือแค่ให้ทางกรมดำเนินขั้นตอนแต่งงาน