หลินเฟิงยังกำขวดเบียร์ที่หักครึ่งอยู่ในมือ ปากขวดขรุขระคล้ายกระบองหมาป่า
เขาเอ่ยขึ้นเสียงดังลั่น “จัดการเลย เล่นให้ตายข้างหนึ่ง”
โดนด่ามาตั้งนาน พวกน้องๆ ก็อัดอั้นเต็มที่ ตอนนี้ทุกคนเหมือนม้าดีดคอก พุ่งเข้าใส่ทันที
เสืออยู่ใกล้เสือดาวที่สุด กลายเป็นเป้าหมายแรก
เขาถือไมค์ในมือเหมือนลูกตุ้มหนาม พุ่งเข้าไปพลางตะโกน “ไอ้ลูกเสือดาว แกมันแค่ขี้หมาในสายตาข้าเสือ”
“ปัง...!”
ไมค์ฟาดลงบนหัวเสือดาว ทำเอาหมอนี่เซไปทั้งตัว หน้าผากปูดขึ้นมาเป็นก้อนใหญ่ทันที
เสือดาวมึนงงไปเลย ยืนโซเซอยู่กับที่เหมือนตุ๊กตาล้มลุก ตาเหลือกขาว ใกล้จะล้มแล้ว
พวกของเสือดาวกว่าจะรู้ตัว บ้างพุ่งเข้าใส่ บ้างถอยหนี
แต่เด็กยี่สิบคนไม่ได้ให้เวลาพวกมันตอบสนอง
ขวดเบียร์ลอยว่อนไปทั่วเหมือนฝนตก
เด็กคนหนึ่งโดนขวดสามขวดฟาดเข้าที่หัวพร้อมกัน กอดศีรษะย่อลงกับพื้น ร้องว่า “อย่าตีแล้ว อย่าตีแล้ว”
ไม่มีใครสนใจ ขวดอีกสองใบก็ตามมาสมทบ
เด็กอีกคนพยายามจะหนี ถูกเสือถีบด้วยเท้าข้างหนึ่งเข้าที่บั้นเอว หมอนี่ปลิวทั้งตัว กระแทกกำแพง แล้วเด้งกลับมา
รปภ. ktv เลิกห้ามนานแล้ว ไม่ใช่ไม่อยากห้าม แต่ห้ามไม่อยู่
ขวดเบียร์ปลิวทั่วฟ้า ใครเข้าไปก็โดน รปภ. สองคนช่วยกันพาพี่หงซุกอยู่ในมุมด้วย พี่หงกอดหัวไว้ ร้องตะโกน “อย่าตีแล้ว อย่าตีแล้ว” เสียงแหบพร่า