ไฟในห้องน้ำเปิดอยู่ แสงสีเหลืองอ่อนส่องลงบนผนังหินอ่อน ไอน้ำลอยขึ้น กระจกเป็นฝ้า
หลินเฟิงปูผ้ารองอ่างอาบน้ำแบบใช้แล้วทิ้งก่อน ปรับน้ำให้พอดี แล้วหันไปมองซุนเสี่ยวลี่
หญิงสาวยืนอยู่หน้าประตู ก้มหน้า นิ้วมือพันกัน หน้าแดงเหมือนกุ้งต้มสุก
"เป็นอะไรไป? เมื่อกี้ยังกล้าอยู่เลยไม่ใช่เหรอ?" หลินเฟิงยิ้มแซวเธอ
"ก็...ก็ตอนนั้นเมามาก... ตอนนี้สร่างแล้ว..." เสียงของซุนเสี่ยวลี่สั่น
"งั้น... เธออาบคนเดียวไหม? ฉันออกไป"
ซุนเสี่ยวลี่คว้าเขาไว้แน่น แล้วรู้สึกเขิน รีบปล่อยมือ "อย่า! เธอ... เธออย่าไปนะ..."
หลินเฟิงยิ้ม เดินเข้าไป วางมือบนไหล่เธอ
ซุนเสี่ยวลี่หลับตา ขนตาสั่นระริก มือไม่รู้จะวางไว้ไหน
หลินเฟิงเข้าไปใกล้ใบหูเธอ ลดเสียง "อย่ากังวล"
"ใคร... ใครกังวล!" ซุนเสี่ยวลี่ปากแข็ง แต่ตัวสั่นยิ่งกว่าเดิม
น้ำร้อนราดลงมา ไอน้ำอบอวลไปทั่ว ห้องน้ำเต็มไปด้วยหมอกจางๆ
ซุนเสี่ยวลี่ซบอยู่ในอ้อมกอดของหลินเฟิง แนบหน้าอยู่กับอกเขา ฟังเสียงหัวใจเขา ค่อยๆ คลายความตึงเครียดลง
"หลินเฟิง..."
"หืม?"
"เธอจะคิดว่าฉัน... ง่ายไปไหม?"
หลินเฟิงก้มมองเธอ "ทำไมพูดอย่างนั้น?"
"เพิ่งรู้จักกันแค่วันเดียว... ก็..." เสียงของซุนเสี่ยวลี่ยิ่งเบาลงเรื่อยๆ "ฉันกลัวเธอคิดว่าฉันไม่ใช่ผู้หญิงดี"
หลินเฟิงยื่นมือไปหยิกแก้มเธอ "เธอโง่หรือเปล่า? ฉันชอบเธอยังไม่ทันเลยด้วยซ้ำ คิดมากทำไมเยอะแยะ"
ในใจคิด ร่าน เธอจะเป็นผู้หญิงดีหรือเปล่าฉันไม่รู้ แต่ฉันมันเลวแน่ๆ
ซุนเสี่ยวลี่เงยหน้ามองเขา ตาแดงก่ำ "จริงเหรอ?"
"จริง"
เธอยิ้ม เขย่งเท้าขึ้น กอดคอหลินเฟิง