ขณะที่บรรยากาศระหว่างทั้งสองกำลังละมุนละไม ประตูก็ถูกผลักออก
เสือโผล่หัวเข้ามาครึ่งหนึ่ง เห็นหลินเฟิงกับฮั่วซานซานนั่งชิดกัน ก็อึ้งไป ก่อนจะหดหัวกลับ
ผ่านไปสองวินาที เสียงเสือดังมาจากนอกประตู "พี่เฟิง ออกมาหน่อย"
หลินเฟิงตบไหล่ฮั่วซานซานเบาๆ "คุณทำความคุ้นเคยกับคอมไปก่อนนะ" แล้วก็เดินออกไป
ในทางเดิน เสือดึงหลินเฟิงไปที่มุมห้อง ลดเสียงต่ำ สีหน้าเหมือนขโมย
"พี่เฟิง นี่อาจารย์คุณเหรอ"
"อาจารย์ภาษาอังกฤษ"
"คุณดึงเธอมาทำบัญชีเนี่ยนะ"
"อืม"
เสือชำเลืองประตูห้องบัญชี แล้วมองหลินเฟิง สายตาคล้ายมองผู้กล้า "งั้นคุณระวังตัวหน่อยนะ ผู้หญิงการศึกษาสูง รู้กฎหมาย อย่าให้เธอฟ้องคุณล่ะ"
หลินเฟิงหัวเราะด่า "ไสหัวไป มีธุระอะไรเปล่า"
"ไม่มีนี่! แค่อยากดูรักในออฟฟิศ สุดท้ายพวกคุณทำให้ผิดหวังเลย ไม่เห็นทำอะไรเลย"
หลินเฟิงถลึงตาใส่ "ไปไกลๆ"
เสือหัวเราะเจ้าเล่ห์แล้วเผ่นปรู๊ดไป
เขากลับมาที่ห้องบัญชี ฮั่วซานซานกำลังนั่งหน้าคอม จ้องตาราง Excel เหม่อลอย
เห็นหลินเฟิงเข้ามา เธอนั่งหลังตรงโดยไม่รู้ตัว นิ้วมือลากเมาส์ไปมาอย่างเลื่อนลอย
ฮั่วซานซานพูด "พนักงานของคุณนั่น เสือน่ะ เสียงที่เขาคุยข้างนอกดังไม่เบาเลย ฉันได้ยินหมด"
หลินเฟิงเกือบทำบุหรี่ในมือหล่น ตีมึนว่า
"ปากหมามันไม่มีอะไรดี สมองกลวงๆ อย่าไปฟังมันเพ้อเจ้อ"