จิ่นซิ่วเจียหยวน ตึก 8 ยูนิต 1 ห้อง 1205 แสงสีเหลืองนวลลอดออกมาจากขอบประตู
หลินเฟิงไขกุญแจเปิดประตู ไฟในห้องนั่งเล่นเปิดอยู่
จางหมิ่นใส่ชุดนอนผ้าไหมสีชมพู ผมสยาย นั่งดูทีวีบนโซฟา กอดหมอนข้างไว้ในอ้อมแขน
จางหมิ่น
เธอได้ยินเสียงประตู หันมามอง นัยน์ตาเต็มไปด้วยความอ่อนโยน: "กลับมาแล้วเหรอ"
หลินเฟิงเปลี่ยนรองเท้า เดินเข้าไป ยืนตรงหน้าเธอ
สองคนสบตากันสามวินาที เธอผอมลงนิดหน่อย คางแหลมขึ้น คอเสื้อชุดนอนเปิดออกเล็กน้อย เผยให้เห็นกระดูกไหปลาร้า
หลินเฟิงก้มตัว อุ้มเธอขึ้นจากโซฟาแบบแนวนอน
จางหมิ่นร้อง "อ๊ะ" หมอนข้างหล่นลงพื้น มือของเธอโอบคอเขาไว้
สัมผัสได้ถึงความอวบอิ่มภายใต้ชุดนอนผ้าไหมของจางหมิ่น ไฟราคะของหลินเฟิงก็พลุ่งพล่านขึ้นมาทันที
คำว่าระยะทางสร้างความงดงามนี่ไม่ใช่คำโกหก ไม่เจอกันครึ่งเดือน ความรู้สึกแปลกใหม่ที่ทั้งคู่มีต่อกันก็เต็มเปี่ยมอีกครั้ง
เธอมองตาเขา น้ำเสียงนุ่มนวลราวกับสายน้ำ: "จะทำอะไรน่ะ ฉันตุ๋นซุปซี่โครงหมูไว้ ไม่กินอะไรก่อนเหรอ"