วันที่ 17 กันยายน วันที่สองของการฝึกทหาร
หลินเฟิงตื่นตั้งแต่ตีห้าครึ่ง ไม่ใช่เพราะนาฬิกาปลุก แต่เพราะเสียงกรนของจางเว่ยที่ดังลั่นราวกับรถแทรกเตอร์ ดังขึ้นเรื่อย ๆ
หลี่มั่วตื่นแล้ว พับผ้าห่มเรียบร้อย นั่งอ่านหนังสืออยู่ริมเตียง สีหน้าสงบนิ่งเหมือนนั่งสมาธิ
หลินเฟิงล้างหน้าล้างตากลับมา จางเว่ยยังกรนอยู่ เขาเตะขอบเตียงทีหนึ่ง "ตื่นได้แล้ว"
จางเว่ยพลิกตัว งึมงำว่า "ขออีกห้านาที" แล้วก็กรนต่อ
หลี่มั่วยังไม่เงยหน้า "เมื่อคืนเขาพูดละเมอ พร่ำเรียกแต่ 'เฝิงเสี่ยวถัง'"
มุมปากหลินเฟิงกระตุก ไอ้หมอนี่เมื่อคืนยังบอกจะช่วยขอ QQ ของเสิ่นอวี่ถงให้เขาเลย แต่ตัวเองดันไปติดกับก่อน
มื้อเช้า หลินเฟิงไปซื้อแป้งทอดไส้ต่าง ๆ ที่โรงอาหาร
หลิวเฉิงเฉิงสั่งไว้เมื่อวาน แถมกำชับว่าขอเพิ่มไข่สองฟอง ไส้กรอกหนึ่งแท่ง ไม่ใส่ผักชี พริกเยอะ ๆ
หลินเฟิงต่อคิวสิบนาที ซื้อเสร็จเดินกลับมา หลิวเฉิงเฉิงนั่งอยู่ที่โรงอาหารแล้ว มีข้าวต้มข้าวฟ่างวางอยู่ตรงหน้า ใช้ตะเกียบเขี่ยผักดองในถ้วย
หลินเฟิงยื่นแป้งทอดไส้ต่าง ๆ ให้ "ไข่สองฟอง ไส้กรอกหนึ่งแท่ง ไม่ใส่ผักชี พริกเยอะ"
หลิวเฉิงเฉิงรับไปกัดคำหนึ่ง ตาเป็นประกาย
"รสชาติจัดจ้านจริง! เพื่อนฉันพูดถูก ที่นี่ไม่เหมือนแป้งห่อต้นหอมบ้านเราเลย อร่อยดี"
ซ่งเยียนนั่งข้าง ๆ ดื่มน้ำเต้าหู้ "ก็แหงสิ มันคนละอย่างเลย"
หลิวเจียฉีนั่งตรงข้ามปอกไข่ "รีบกินเถอะ เดี๋ยวเรียกชื่อแล้ว"
ช่วงพักการฝึกช่วงเช้า
สนามเต็มไปด้วยนักศึกษาใหม่นั่งบ้าง นอนบ้าง พิงกันนวดขาบ้าง
ใต้ร่มไม้คนแน่น มีถังน้ำหลายถังวางอยู่ใกล้ ๆ แก้วแบบใช้แล้วทิ้งถูกลมพัดกระจายเต็มพื้น จางเว่ยล้วงกระเป๋าหยิบกระดาษยับ ๆ ใบหนึ่งส่งให้หลินเฟิง