เสียงออดหมดคาบดังขึ้น ห้องเรียนก็เหมือนระเบิดลง
ครูหลี่เก็บหนังสือเรียน เขี่ยแว่นตา "การบ้านวันนี้คือแบบฝึกหัดหน้า 78 ส่งพรุ่งนี้"
หลินเฟิงเพิ่งยัดหนังสือเข้าไปในลิ้นชักโต๊ะ ก็ได้ยินเสียงฝีเท้า "ตึกตึกตึก" ดังมาจากทางเดิน จากไกลมาใกล้
เป็นซ่งเยียนปรากฏตัวที่ประตูหลังห้องเรียน ใส่ชุดนักเรียน มัดผมหางม้า ใบหน้าเล็ก ๆ แดงระเรื่อเพราะวิ่งมา
"หลินเฟิง!" เธอตรงมาหาทันทีที่เข้าประตู นั่งยอง ๆ ข้างโต๊ะของหลินเฟิง ยื่นมือไปหมายจะจับเท้าเขา
"เท้าแกเป็นอะไร? เฉินฉี่เซิงบอกว่าเท้าแกโดนตำ! ให้ฉันดูเร็ว! หนักไหม?"
หลินเฟิงก้มมองเธอ ซ่งเยียนนั่งยอง ๆ อยู่บนพื้น เงยหน้าขึ้น ดวงตาโตเต็มไปด้วยความวิตกกังวล ขนตากะพริบปริบ ๆ ริมฝีปากแห้งนิด ๆ เพราะวิ่งแรง แต่ดูแล้วอยากจูบ
ใจเขาอ่อนยวบ ยื่นมือประคองคางเธอ ก้มลงจูบที่ริมฝีปากเธอ "จุ๊บ" หนึ่งที
"ฉันไม่เป็นไร ที่รัก!"
ซ่งเยียนหน้าแดงฉานขึ้นทันที จากแก้มไปถึงใบหู แม้แต่คอก็ยังชมพู
เธอตบมือปัดมือของหลินเฟิงออก เพิ่งจะพูด...
"อะแฮ่ม..."
เสียงกระแอมดังมาจากด้านหลัง ไม่เบาไม่ดัง แต่พลังทำลายสูงลิ่ว
หลินเฟิงหันขวับไป ครูหลี่ไม่รู้มายืนอยู่ที่ประตูหลังตั้งแต่เมื่อไหร่ ใส่แว่นตากรอบทอง ดวงตาเบิกโต
ท่าทางนั้น เหมือนพวกสุภาพบุรุษขี้แพ้
"หลินเฟิง ครั้งหลังทำเรื่องแบบนี้ หาที่ที่ไม่มีคน ถึงฉันจะแกล้งทำเป็นไม่เห็นสำหรับนายได้ แต่ผู้อำนวยการฝ่ายปกครองไม่มีทางตามใจนายหรอก"
"เพราะงั้น นายช่วยทำตัวเงียบ ๆ หน่อยได้ไหม? อย่าได้คืบจะเอาศอก หาเรื่องใส่ฉัน"
หน้าของซ่งเยียนแดงเหมือนก้นลิง ดีดตัวลุกขึ้นยืน โค้งคำนับให้ครูหลี่หนึ่งที น้ำเสียงเปลี่ยนไปหมด: "ขอโทษค่ะอาจารย์! หลินเฟิงเป็นคนจูบฉันเอง! ไม่เกี่ยวกับฉันนะคะ!"