ยามนั้นเป็นครั้งแรกที่ได้พบเจียงเนี่ยนเนี่ยน นางผอมบางและดำคล้ำ ถูกใครบางคนทิ้งไว้กลางป่าดง
ในแผ่นดินสัตว์ประหลาด ยากนักที่จะได้เห็นสตรีสัตว์ประหลาดน้อยเช่นนี้ ดังนั้นเพียงแค่พบเห็น เยว่เฟิงผู้ไม่เคยมีคู่ก็เกิดความปรารถนาจะรับเลี้ยงนางขึ้นมาเป็นครั้งแรกในชีวิต
หลังจากพานางกลับมา มิตรสหายเกือบทั้งหมดของเยว่เฟิงต่างคัดค้าน
เพราะด้วยความสามารถของเยว่เฟิง การจะหานายหญิงที่ดีสักคนย่อมเป็นเรื่องง่าย ทว่าหากต้องมีเด็กติดตามเป็นภาระ ก็ไม่แน่ว่ามีสตรีสัตว์ประหลาดใดจะเต็มใจรับเขาไว้
แม้กระนั้น เยว่เฟิงก็ยังยืนหยัดที่จะเลี้ยงนางต่อไป
เจ้าตัวน้อยเพิ่งถูกเก็บกลับมาได้ไม่นาน ยังขี้ตื่นกลัวมาก ไม่ยอมเอ่ยปากพูดจาเป็นเวลานาน นอกจากเยว่เฟิงแล้ว ไม่มีผู้ใดเข้าใกล้ได้
เยว่เฟิงเลี้ยงดูนางไว้เป็นเวลานาน เจ้าตัวเล็กจึงเอ่ยเรียกชื่อเขาเป็นครั้งแรก
ต่อมา เมื่อเยว่เฟิงพาเจ้าตัวเล็กออกไปข้างนอก กลับถูกผู้คนหัวเราะเยาะว่า เขาเก็บสตรีสัตว์ประหลาดมาเลี้ยงหรือตั้งใจให้เป็นนายหญิงของตน
เยว่เฟิงคิดว่าเจ้าตัวเล็กจะค่อยๆ เติบโต หากเลี้ยงไว้ข้างกายโดยไร้สถานะที่ชัดเจนก็คงไม่ดี เขาจึงกัดฟันประกาศต่อหน้าผู้คนว่า เจ้าตัวเล็กคือบุตรสาวของเขา
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เยว่เฟิงก็มีบุตรสาวคนหนึ่งชื่อเจียงเนี่ยนเนี่ยน
หลังจากนั้น เผ่าพันธุ์ของเยว่เฟิงต้องอพยพครั้งใหญ่ เขาไม่อยากให้เจียงเนี่ยนเนี่ยนต้องเร่ร่อนไปกับเขา จึงพานางมาที่เมืองหมื่นสัตว์ประหลาด
เมื่อมาถึงเมืองหมื่นสัตว์ประหลาด เยว่เฟิงใช้วีรกำลังของตน ไต่เต้าขึ้นสู่ตำแหน่งนายเมืองทีละก้าว เพียงเพื่อให้เจียงเนี่ยนเนี่ยนมีชีวิตที่ดีขึ้น