หลันลุกขึ้นนำองุ่นไปล้างให้สะอาดทีละลูก แล้วกลับมาที่ข้างกายเจียงเนี่ยนเนี่ยน
เจียงเนี่ยนเนี่ยนรีบหยิบขึ้นมาลูกละแกะเปลือกออก เนื้อผลไม้ที่ใสแวววาวก็ปรากฏต่อสายตาทุกคน แค่มองก็ทำให้น้ำลายไหลแล้ว
"หวานมาก!"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนอดพูดออกมาไม่ได้
"พวกเจ้าก็ลองชิมสิ อร่อยจริงๆ นะ"
บรรดาสามีสัตว์ประหลาดต่างหยิบขึ้นมาชิมอย่างเป็นพิธี เพราะนี่คืออาหารที่นายหญิงชอบ พวกเขาจะกล้ากินมากได้อย่างไร
เจียงเนี่ยนเนี่ยนไม่ได้กินองุ่นมานานแล้ว กินทีละลูกๆ ไม่นานองุ่นหนึ่งพวงก็หายไปเกินครึ่ง
"ทำไมพวกเจ้าไม่กินล่ะ?"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนเห็นสามีสัตว์ประหลาดนั่งมองนางกินอยู่ รู้สึกเก้อเขินเล็กน้อยจึงถามขึ้น
"นายหญิงชอบก็กินให้มากขึ้นเถิด" ไป๋เฉินลุกขึ้นยืน "เวลาใกล้จะได้แล้ว ข้าไปต้มซุปให้ ท่านนายหญิงสองวันมานี้ตรากตรำติดต่อกัน ดูเหมือนจะผอมลง"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนลูบหน้าตัวเอง ด้วยสีหน้ากังขา
นางรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้ผอมลง แต่กลับมีเนื้อเพิ่มขึ้นมากกว่า!
"อิ๋นชวน เจ้ามาทางนี้หน่อย"
ไป๋เฉินเดินไปดูที่เตาหินแล้วตะโกนเรียกอิ๋นชวน
"มีอะไรหรือ?"
"ขิงในบ้านใกล้หมดแล้ว ข้าจำได้ว่าเคยเห็นในหุบเขานั้น เจ้าดมกลิ่นเก่ง ไปขุดกลับมาหน่อย"
อิ๋นชวนหน้าเสียทันที "ข้าเป็นหมาป่า ไม่ใช่หมา!"
"เจ้าอยากให้นายหญิงกินซุปกระดูกไร้ขิงอย่างนั้นหรือ?" ไป๋เฉินเอ่ยถามเบาๆ อิ๋นชวนก็ออกจากบ้านไปโดยดีทันที