"นายหญิง นี่คือสัตว์ประหลาดหนามและกุ้งที่ข้าจับมาได้ ท่านทานให้มากๆ นะ"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนเพิ่งจะนั่งลง อิ๋นชวนก็รีบเข้ามาแสดงความดีความชอบ
เมื่อมองดูซุปปลาที่ต้มจนขาวนวลและกุ้งตัวโตที่ย่างจนหอมกรุ่น เจียงเนี่ยนเนี่ยนยิ้ม "ได้สิ!"
บางทีอาจเพราะเห็นว่าเจียงเนี่ยนเนี่ยนมีสภาพดี สามีสัตว์ประหลาดทั้งหลายจึงได้ถอนหายใจอย่างโล่งอกอย่างลับๆ ใครจะรู้ว่าตอนที่ตามหาเจียงเนี่ยนเนี่ยนพบ พวกเขากังวลเพียงใด
และเพราะประสบเหตุการณ์เช่นนี้ ระหว่างที่เจียงเนี่ยนเนี่ยนพักผ่อน พวกเขาก็ได้ปรึกษากันแล้ว ว่าต่อไปจะไม่ยอมให้นายหญิงออกไปลำพังเด็ดขาด
"นายหญิงไม่ชอบเนื้อที่ข้าย่างที่สุดหรือ?"
อาฉือไม่ยอมด้อยกว่า ส่งหมูสามชั้นบางๆ ที่เพิ่งย่างเสร็จให้เจียงเนี่ยนเนี่ยน เขาจำได้ว่าเมื่อก่อนเจียงเนี่ยนเนี่ยนชอบเนื้อสัตว์ประหลาดคำรามตัวนี้มาก
เจียงเนี่ยนเนี่ยนมองดูหมูสามชั้นย่างที่ยังมีน้ำมันฉ่าๆ อยู่ ก็เกิดอาการ 'แหวะ' ขึ้นมาอย่างกะทันหัน
สีหน้าของอาฉือเปลี่ยนเป็นซีดทันที
"นายหญิง ท่านเป็นอะไรไป?"
ไป๋เฉินรีบรินน้ำแก้วหนึ่งส่งให้เจียงเนี่ยนเนี่ยน เจียงเนี่ยนเนี่ยนดื่มไปสองอึก จึงกลบความรู้สึกคลื่นไส้นั้นลงได้
"อาจเป็นเพราะตั้งครรภ์ ช่วงนี้ข้าคงทานเนื้อสัตว์ประหลาดคำรามไม่ได้แล้วล่ะ" เจียงเนี่ยนเนี่ยนเห็นท่าทางอาฉือดูตกใจ ก็รีบอธิบาย
"เช่นนั้นนายหญิง ท่านลองดื่มซุปสัตว์ประหลาดหนามดูไหม?"
เห็นอาฉือถูกปฏิเสธ อิ๋นชวนก็ดีใจในใจ รีบตักซุปถ้วยหนึ่งส่งให้เจียงเนี่ยนเนี่ยน