ในถ้ำจิ้งจอก
เจียงเนี่ยนเนี่ยนมองดูดอกไม้นานาชนิดที่บานสะพรั่งอยู่บนกำแพงหินในถ้ำ รู้สึกประหลาดใจยิ่งนัก
"ดอกไม้เหล่านั้น ล้วนเป็นฝีมือของอาผาแห่งไป๋เฉินทั้งนั้น"
แม่พูดพลางนั่งลงข้างโต๊ะหิน แล้วส่งสัญญาณให้เจียงเนี่ยนเนี่ยนนั่งลงด้วย
"อาผาเขารู้ว่าข้าชอบดอกไม้สวยๆ จึงคิดหาวิธีเจาะรูบนกำแพงหินเป็นอันมาก แล้วเอาดินมาใส่ จากนั้นก็ไปขุดดอกไม้บนภูเขานอกถ้ำมาปลูก เจ้าชอบหรือไม่ ต่อไปจะให้อาเฉินทำให้เจ้าก็ได้ จะได้อยู่สบายใจขึ้น"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนยิ้มน้อยๆ การมาที่เผ่าหมาจิ้งจอกเป็นความตั้งใจชั่วครู่ ยังไม่ได้คิดว่าจะอยู่กี่วัน
ก่อนหน้านี้รู้สึกว่าไป๋เฉินเป็นคนดีเลิศ เป็นคู่ครองที่ดีมาก บัดนี้ดูไป คงเพราะมีบิดามารดาที่รักใคร่กันเป็นแน่
"แม่ พวกเราแค่ผ่านมา ไม่ได้..."
ไป๋เฉินรู้ว่าเจียงเนี่ยนเนี่ยนอยากเที่ยวชมที่ต่างๆ เกรงว่านางจะอายที่จะปฏิเสธ
"ไม่เป็นไร!" เจียงเนี่ยนเนี่ยนจับมือไป๋เฉินแล้วส่ายหน้า "ที่นี่สวยงาม อีกทั้งพวกเราเดินทางมาหลายวันแล้ว อยู่พักที่นี่สักระยะก็ดี"
ไป๋เฉินประหลาดใจยิ่งนัก ตระหนักได้ว่าเจียงเนี่ยนเนี่ยนคงคิดถึงตนจึงอยากอยู่ต่ออีกสักหน่อย รู้สึกซาบซึ้งใจในใจ
"ดี!" แม่พยักหน้าอย่างดีใจ "เดี๋ยวข้าจะให้ลูกสัตว์ประหลาดจิ้งจอกสองสามตัวไปช่วยทำความสะอาดถ้ำให้"
"ไม่ต้องหรอก" เจียงเนี่ยนเนี่ยนรีบห้าม "เดี๋ยวให้สามีสัตว์ประหลาดของข้าไปทำความสะอาดก็พอ อย่าไปรบกวนพวกเขาเลย"