เมื่อมองดูกระท่อมหญ้าที่หนาแน่นตรงหน้า อย่างน้อยก็หลายร้อยหลัง บวกกับถ้ำบนภูเขาด้านหลัง เจียงเนี่ยนเนี่ยนถึงกับงง รังจิ้งจอกนี้มีจิ้งจอกกี่ตัวกันแน่?
"อาเฉิน ที่นี่พวกคุณ..." เจียงเนี่ยนเนี่ยนอดกลืนน้ำลายไม่ได้ "มีจิ้งจอกกี่ตัว?"
ไป๋เฉินไม่เข้าใจความหมายของเจียงเนี่ยนเนี่ยน คิดเพียงว่านางคิดว่าเผ่าเดิมของตนใหญ่พอ จึงตอบหลังจากคิดครู่หนึ่ง "ประมาณหลายพัน!"
ดวงตาของเจียงเนี่ยนเนี่ยนเบิกกว้างทันที อุทานออกมา "แล้วพวกเขาหน้าตาดีอย่างที่เล่าลือกันหรือไม่?"
รอยยิ้มบนใบหน้าของไป๋เฉินแข็งทื่อทันที สามีสัตว์ประหลาดที่อยู่ข้างๆ ก็ตกใจจนคางแทบหลุด
นายหญิงกำลังพูดอะไร?
นางจะรับสามีสัตว์ประหลาดเพิ่มอีกหรือ?
เจียงเนี่ยนเนี่ยนยังไม่รู้ว่าสามีสัตว์ประหลาดเข้าใจผิดในเจตนาของตน ยังคงจินตนาการต่อไป สัตว์ประหลาดที่หน้าตาดีมากมายขนาดนั้น คงจะได้ชื่นชมตา เมื่อดูมากขึ้น ลูกที่เกิดมาจะต้องหน้าตาดีมากแน่นอน
เมื่อเห็นเจียงเนี่ยนเนี่ยนหมกมุ่นอยู่ในจินตนาการ บางครั้งก็หัวเราะออกมา ใบหน้าของสามีสัตว์ประหลาดทั้งหลายดำมืดลง
"ไปเถอะ!"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนรอไม่ไหวแล้ว
คิดถึงว่าจะได้เห็นคนงามมากมาย อดไม่ได้ที่จะอยากรีบวิ่งเข้าไปในเผ่าหมาจิ้งจอกทันที
เดินไปได้ไม่กี่ก้าว เจียงเนี่ยนเนี่ยนรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง หันกลับไปจึงพบว่าสามีสัตว์ประหลาดทั้งหมดยังคงยืนอยู่ที่เดิม และใบหน้าของแต่ละคนดำราวกับก้นหม้อ
"เป็นอะไรไป?"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนถามอย่างแปลกใจ
"นายหญิง ท่านไม่พอใจพวกเราแล้วหรือ?" อิ๋นชวนแก้มป่อง พูดอย่างโมโห