สัตว์หนาม?
เจียงเนี่ยนเนี่ยนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกได้ว่าปลาเต็มไปด้วยหนามทั้งตัว ชื่อนี้เหมาะกับมันเสียจริงๆ
“เหตุใดจึงกินไม่ได้?”
ปลาและกุ้งตามธรรมชาตินั้นสดใหม่ อีกทั้งยังเป็นอาหารโปรตีนสูง เหตุใดจึงกินไม่ได้?
“ก่อนหน้านี้ในเผ่าเคยมีสตรีสัตว์กินสัตว์หนามเข้าไป แล้วก็ตาย ดังนั้นทุกคนจึงไม่กล้ากินอีก”
กินปลาแล้วตาย?
หรือว่าถูกหนามตำ?
“สัตว์หนามมีหนามมากจริงๆ แต่ถ้าเลาะหนามออกให้หมด เวลากินระวังหน่อยก็ยังกินได้” เจียงเนี่ยนเนี่ยนพูดพลางลดเสียงลง “สัตว์เทพเคยบอกวิธีทำสัตว์หนามไว้มากมาย ข้ายังคิดจะลองทำดูเลย!”
พอเอ่ยถึงสัตว์เทพ อิ๋นชวนและไป๋เฉินสีหน้าดูไม่ขัดข้องลงอย่างเห็นได้ชัด
“แต่...”
อิ๋นชวนยังอดกังวลไม่ได้
“วางใจเถิด!” เจียงเนี่ยนเนี่ยนพูดอย่างมั่นใจ “ข้ากินเพียงส่วนที่มีหนามน้อย ไม่มีปัญหาแน่นอน”
เห็นเจียงเนี่ยนเนี่ยนยืนกราน อิ๋นชวนก็ไม่กล้าพูดอะไรอีก มิเช่นนั้นหากทำให้ท่านนายหญิงไม่พอใจอีก การจะเป็นสามีสัตว์ที่แท้จริงคงยากยิ่งขึ้น
แต่เขาวางใจไม่ได้จริงๆ จึงหันสายตาไปทางไป๋เฉิน หวังให้เขาออกมาห้ามปราม
“ท่านนายหญิงคิดจะลองจริงหรือ?”
ไป๋เฉินถาม
“อืม!” เจียงเนี่ยนเนี่ยนพยักหน้า “สัตว์เทพบอกว่า สัตว์หนามและกุ้ง ล้วนเป็นของอร่อย อีกทั้งคุณค่าทางโภชนาการสูงมาก เหมาะสำหรับสตรีสัตว์ที่ตั้งครรภ์เป็นพิเศษ”
หากเพียงอร่อย ไป๋เฉินอาจยังลังเล แต่เมื่อได้ยินว่าเหมาะกับสตรีสัตว์ที่ตั้งครรภ์ เขาก็ไม่ลังเลอีกต่อไป