"นายหญิง เจ้า..." น้ำเสียงของอิ๋นชวนเริ่มสั่นเครือ "เจ้าจะไม่ต้องการข้าแล้วหรือ?"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนถึงกับงุนงง!
"ข้าเมื่อใดกันที่บอกว่าไม่ต้องการเจ้า?" เจียงเนี่ยนเนี่ยนยกมือกุมขมับ "เจ้าเป็นสามีสัตว์ของข้า จะให้ข้าไม่ต้องการเจ้าได้อย่างไร?"
"เช่นนั้นเหตุใดเจ้าจึงไม่ยอมร่วมสัญญากับข้าสักที?"
เจียงเนี่ยนเนี่ยน: เอาล่ะ ยังไงก็ต้องเป็นเรื่องร่วมสัญญาอีก!
นางอยากจะอธิบายกับอิ๋นชวนให้ฟังอย่างละเอียด แต่เมื่อเห็นท่าทางน่าสงสารของเขา คำพูดก็ติดอยู่ที่ลำคอ พูดไม่ออกอีกต่อไป
อิ๋นชวนผิดอะไรเล่า?
เขาก็แค่ต้องการสถานะที่ชัดเจนเท่านั้น!
"ข้ามิได้บอกว่าไม่ร่วมสัญญากับเจ้า เพียงแต่ข้าเพิ่งคลอดลูก ต้องใช้เวลาพักฟื้นร่างกายสักหน่อย!" เจียงเนี่ยนเนี่ยนยื่นมือดึงอิ๋นชวนเข้ามากอด พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง "เมื่อร่างกายข้าฟื้นตัวแล้ว ข้ารับรองว่า จะร่วมสัญญากับเจ้าเป็นคนแรก ดีหรือไม่?"
"จริงหรือ?"
อิ๋นชวนเงยหน้าขึ้น ดวงตาที่คลอไปด้วยน้ำตามองเจียงเนี่ยนเนี่ยนด้วยความหวัง
"แน่นอนว่าจริง!"
เห็นเจียงเนี่ยนเนี่ยนยืนยันหนักแน่นเช่นนี้ อิ๋นชวนก็หายเจ็บปวดทันที เขาเช็ดน้ำตา แล้วมุดเข้าไปในอ้อมกอดของนาง ยิ้มพลางกล่าว "ข้ารู้ว่านายหญิงดีกับข้าที่สุด"
อิ๋นชวนเป็นเช่นนี้เสมอ โกรธง่ายหายเร็ว เจียงเนี่ยนเนี่ยนก็เข้าใจจิตใจของเขา คงเป็นเพียงคิดว่าตนเองไม่ได้รับความสำคัญพอ จึงอาละวาดเล็กน้อยเพื่อเรียกร้องความสนใจกลับคืนมา
ก็นับเป็นอรรถรสเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตคู่!