อวิ๋นเจวี๋ยเดินเข้ามา เหลือบมองอิ๋นชวนที่หมอบอยู่ไม่ไกล ขมวดคิ้วเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว แต่ก็ไม่ได้พูดอันใด ตรงเข้ามาหาเจียงเนี่ยนเนี่ยน
"นายหญิง จะพักสักหน่อยหรือไม่?"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนคิดครู่หนึ่ง "อาฉือยังไม่ได้กินอะไรหรือไม่?"
อวิ๋นเจวี๋ยส่ายหน้า "ไม่ทราบ แต่ไป๋เฉินกับพวกเขาน่าจะเตรียมอาหารไว้ให้เขาแล้ว"
"เช่นนั้นข้าไปถามเขาดีกว่า!"
มั่วฉือฟักไข่อย่างลำบาก ในฐานะนายหญิง ก็ควรจะใส่ใจเขา เจียงเนี่ยนเนี่ยนคิดเช่นนั้น
นางจึงไปที่ปากถ้ำอีกครั้ง คราวนี้เพิ่งยืนอยู่ที่ปากถ้ำ ก็เห็นแสงไฟเล็กๆ ลุกขึ้นภายในถ้ำ
"นายหญิง ท่านมาแล้ว!"
มั่วฉือพูดพลางเปลี่ยนครึ่งบนเป็นร่างคนสัตว์ประหลาด แต่หางงูครึ่งล่างยังต้องรักษาอุณหภูมิของไข่งูไว้ จึงขยับไม่ได้ สุดท้ายทำได้เพียงมองเจียงเนี่ยนเนี่ยนด้วยสายตาเอาใจ
"อาฉือ เจ้าหิวนักหรือไม่?" เจียงเนี่ยนเนี่ยนยิ้มแล้วเดินเข้าไปจับมือมั่วฉือ "ข้ากับอวิ๋นเจวี๋ยออกไปจับสัตว์ประหลาดหนามมาได้ไม่น้อย อร่อยมาก เจ้าอยากกินหรือไม่?"
แท้จริงมั่วฉือกินแล้ว ไป๋เฉินกับพวกเขาให้ความสำคัญกับลูกสัตว์ประหลาดตัวแรกในบ้าน ดังนั้นเมื่อเตรียมอาหาร ก็จะส่งสักชุดให้มั่วฉือเสมอ
แต่เมื่อเจียงเนี่ยนเนี่ยนถามเช่นนี้ เขาก็ต้องกินสักหน่อย
"ได้สิ!" มั่วฉือยิ้มแล้วพยักหน้า
เจียงเนี่ยนเนี่ยนรีบออกจากอ้อมแขนมั่วฉือ วิ่งออกไป ไม่นานอวิ๋นเจวี๋ยก็เดินตามหลังนางเข้ามา