รุ่งเช้า
เจียงเนี่ยนเนี่ยนลงจากบันไดก็เห็นตะกร้าใบใหญ่บนโต๊ะหินเต็มไปด้วยไข่นานาชนิด ถึงกับตะลึงไปชั่วขณะ
“พวกท่าน...เมื่อคืนไม่ได้นอนกันหรือ?”
ไข่มากมายเพียงนี้ ต่อให้ชาวแผ่นดินสัตว์ไม่ชอบกินไข่ แต่การเก็บมาได้มากขนาดนี้ก็คงต้องใช้เวลามิใช่น้อยเลยใช่หรือไม่?
“นี่คือไข่อะไร?”
เจียงเนี่ยนเนี่ยนหยิบไข่สีเทา ๆ ขึ้นมาฟองหนึ่ง เป็นชนิดที่นางไม่เคยเห็นมาก่อน จึงรู้สึก curious มาก
“นี่คือไข่ของนกขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ทุกปีเมื่อใกล้ถึงฤดูหนาว พวกมันจะบินหนีไปจากที่นี่ พออากาศอบอุ่นขึ้นก็จะกลับมาอีกครั้ง” ไป๋เฉินแนะนำ
เจียงเนี่ยนเนี่ยนครุ่นคิด รู้สึกว่าสิ่งที่ไป๋เฉินพูดน่าจะเป็นห่านป่า
“แล้วนี่ล่ะ?” เจียงเนี่ยนเนี่ยนหยิบไข่อีกฟองหนึ่งที่มีผิวสีเขียวปนเทา มีจุดสีน้ำตาลประปราย เมื่อเทียบกับไข่ห่านป่าฟองก่อน ฟองนี้เล็กกว่าอย่างเห็นได้ชัด
“นี่คือไข่นกนำข่าว!” อิ๋นชวนเอ่ยขึ้น
นกนำข่าว?
“บนแผ่นดินสัตว์มีความเชื่อว่า นกนำข่าวบินมาถึงประตูเรือน หมายความว่าจะมีเรื่องดี ๆ เกิดขึ้น” ไป๋เฉินเห็นเจียงเนี่ยนเนี่ยนทำท่าไม่เข้าใจ จึงเอ่ยอธิบายให้ฟัง
เจียงเนี่ยนเนี่ยนมองไข่หลากหลายชนิดแล้ว ก็สลัดความคิดที่จะจำแนกออกไปอย่างเด็ดขาด
“ข้าจะไปล้างหน้าล้างตา ก่อนเดี๋ยวจะสอนวิธีทำอาหารจากไข่ให้พวกท่าน” เจียงเนี่ยนเนี่ยนเดินไปข้างหน้าไม่กี่ก้าวแล้วหยุดชะงัก “ก่อนอื่นเลือกบางส่วนใส่หม้อหิน เติมน้ำแล้วต้มให้สุก”
พอเจียงเนี่ยนเนี่ยนล้างหน้าเรียบร้อย เงยหน้าขึ้นก็พบว่าสามีสัตว์ทั้งห้ายืนเรียงแถวอย่างเรียบร้อยอยู่หน้าเตาหิน ท่าทางคล้ายนักเรียนที่ขยันเรียนยิ่งนัก