จนกระทั่งมาถึงป่าหมอกควัน พวกสามีสัตว์ประหลาดก็ไม่พูดจาใดๆ อีกเลย
เจียงเนี่ยนเนี่ยนมองดูท่าทางหม่นหมองของทุกคน ก็หมดอารมณ์จะหยอกล้อ แต่ตอนนี้นางก็ไม่รู้จะเอ่ยปากอย่างไรดี จะบอกว่าที่ผ่านมาแกล้งพวกเขาเล่นหรือ?
แล้วพวกเขาจะยิ่งโกรธหรือไม่?
กำลังคิดอยู่นั่นเอง อาฉือก็พาพวกเขามาถึงหน้าถ้ำที่เตรียมไว้ก่อนแล้ว
มองดูถ้ำใหม่เอี่ยมนี้ ก็รู้ได้ทันทีว่าอาฉือกลับมาจัดเตรียมใหม่ก่อนแล้ว อาฉือผู้นี้เป็นสัตว์ประหลาดที่ไม่ค่อยพูดจา แต่มักจะจัดการทุกอย่างไว้อย่างเงียบๆ เสมอ
แต่ที่เขารีบกลับมาเตรียมถ้ำนี้ก่อน แล้วที่พักเดิมของเขาล่ะ?
ทำไมไม่ยอมให้ดู?
“อาฉือ เจ้าเคยอยู่ถ้ำใหญ่ขนาดนี้คนเดียวหรือ?” เจียงเนี่ยนเนี่ยนแสร้งทำเป็นประหลาดใจถาม “ถ้ำนี้ใหญ่โตกว้างขวาง และสะอาดมากด้วย!”
อาฉือมองเจียงเนี่ยนเนี่ยนด้วยสีหน้าแปลกๆ ไม่รู้ว่านางหมายความว่าอย่างไร
หรือว่านายหญิงจะเห็นแล้วว่านี่เป็นถ้ำที่เขาขุดขึ้นใหม่ทีหลัง?
เห็นอาฉือไม่พูดอะไร เอาแต่มองนาง เจียงเนี่ยนเนี่ยนก็รู้สึกเขินจนนิ้วเท้าแทบจะขุดบ้านสามห้องได้เลย
[เจ้าบ้าน ยังดีที่เจ้าอธิบายกับพวกเขาซะเองเถอะ! บรรยากาศแบบนี้ ข้าเองยังดูแล้วเก้อแทนเจ้าเลย!]
แม้แต่ระบบเองก็ทนดูไม่ไหว
เจียงเนี่ยนเนี่ยนจะไม่รู้ได้อย่างไร เพียงแต่นางคิดมาตลอดทาง ก็ยังนึกไม่ออกว่าจะเอ่ยปากอย่างไร
“นายหญิง...”
“ที่จริง...”
เจียงเนี่ยนเนี่ยนและอาฉือเอ่ยขึ้นพร้อมกัน เห็นเจียงเนี่ยนเนี่ยนมีเรื่องจะพูด อาฉือก็หุบปาก ปล่อยให้นางพูด
บรรดาสามีสัตว์ประหลาดต่างหยุดเดินและหันมามอง