สามีสัตว์ทั้งหลายเข้าใจความหมายของเจียงเนี่ยนเนี่ยนในทันที
อาฉือนั้นไม่ว่าอะไร แต่สัตว์สามีคนอื่นๆ ต่างอยากเห็นสิ่งมหัศจรรย์นี้ด้วยตนเอง จึงพากันพยักหน้า
พูดแล้วก็ทำเลย เจียงเนี่ยนเนี่ยนลุกขึ้นยืนทันที
เจียงเนี่ยนเนี่ยนนั่งอยู่บนหัวงูของอาฉือ ยิ้มบางๆ แล้วจากไป ข้างหลังมีไป๋เฉิน มั่วฉือ และหลัน ตามมา ส่วนอวิ๋นเจวี๋ยอยู่บนฟ้า
มองดูเงาหลังที่จากไปโดยไม่หันกลับมา อิ๋นชวนที่นั่งอยู่ที่ปากถ้ำยิ่งรู้สึกขุ่นเคืองมากขึ้น
เขาคิดได้แล้ว อยากกลับมาขอโทษนายหญิง คิดว่าที่ผ่านมาตัวเองเอาแต่ใจเกินไป ผลคือเพิ่งกลับมายังไม่ทันได้เอ่ยปาก ก็ถูกนายหญิงบอกให้เขาอยู่เฝ้าลูกสัตว์
เขาคิดว่านายหญิงจะออกไปแค่ชั่วครู่ จึงรับปากไป
แต่ที่เขาคิดไม่ถึงคือ นายหญิงให้เขาอยู่เฝ้าลูกสัตว์เพียงคนเดียว ส่วนสามีสัตว์คนอื่นๆ ในบ้าน ต่างไปด้วยกันหมด
ทำไมนายหญิงถึงให้เขาอยู่เฝ้าลูกสัตว์เพียงลำพัง? ทั้งๆ ที่เป็นลูกของไป๋เฉิน ทำไมไม่ให้ไป๋เฉินอยู่เฝ้าดูแลพวกเขาเล่า?
"พ่อของพวกเจ้าไม่ต้องการพวกเจ้าแล้ว!"
อิ๋นชวนก้มหน้ามองรังจิ้งจอกที่ถูกลากมาที่ปากถ้ำ แล้วเอ่ยเสียงเย็น
ลูกสัตว์จิ้งจอกกำลังหลับสบาย ไม่มีตัวไหนให้ปฏิกิริยาที่อิ๋นชวนต้องการ ทำให้อิ๋นชวนยิ่งอึดอัดมากขึ้น
นายหญิงไม่รักเขาแล้ว!
อิ๋นชวนเบ้ปากอย่างน้อยใจ!
เจียงเนี่ยนเนี่ยนมุ่งมั่นที่จะพิสูจน์ร่างกายพิเศษของอาฉือ จึงไม่ได้สังเกตสายตาน้อยใจของอิ๋นชวนเลย
คนกลุ่มหนึ่งเดินทางอย่างคึกคักออกจากหุบเขาที่เผ่าหมาจิ้งจอกอาศัยอยู่ มุ่งหน้าไปยังป่าทางทิศตะวันออกอย่างรวดเร็ว