"นายหญิง พวกเราต้องเข้าไปในป่าด้วยหรือ?" อิ๋นชวนถามด้วยความไม่เต็มใจ "ข้าว่า ไปสนใจลั่วซินจอมนารีผู้ศักดิ์สิทธิ์ทำไม เลยไปชายทะเลตั้งแต่แรกไม่ดีหรือ?"
"อากาศหนาวเย็นขนาดนี้ นายหญิงยังทรงครรภ์อยู่..."
"อิ๋นชวน!" อวิ๋นเจวี๋ยเอ่ยเสียงเย็น "นายหญิงบอกว่าจะเข้าไป ก็ย่อมมีเหตุผลที่จะเข้าไป"
"แต่..." อิ๋นชวนอยากพูดต่อ แต่ถูกเจียงเนี่ยนเนี่ยนขัดขึ้น
"ลั่วซินกับพวกเรา ล้วนออกมาจากเมืองหมื่นสัตว์ด้วยกัน ถ้าเกิดพวกนางเจอปัญหาอะไร เราตามไป ก็ช่วยเหลือกันได้" เจียงเนี่ยนเนี่ยนพูดพลางดึงหนังสัตว์บนตัวไป๋เฉิน "อาเฉิน เจ้าว่าเช่นนั้นหรือไม่?"
ไป๋เฉินไม่รู้สึกอะไรกับลั่วซิน แม้จะไม่เข้าใจว่านายหญิงจะตามลั่วซินไปทำไม แต่หากนางอยากตาม ก็ตามเถิด ยังไงก็มีเขาอยู่ คงไม่มีอันตรายใดๆ
"ดี!"
ไป๋เฉินไม่พูดพล่ามทำเพลง อุ้มเจียงเนี่ยนเนี่ยนแล้วตามรอยเท้าของลั่วซินพวกนั้นไปทันที
ตามมาด้วยอวิ๋นเจวี๋ยและหล่านเยว่ หมอกดำก็ยกเท้าตามไปด้วย
อิ๋นชวนจนใจ จึงกลายร่างเป็นสัตว์แล้ววิ่งตามไป
"นายหญิง ให้ข้าอุ้มพวกท่านเถิด!" อิ๋นชวนสะบัดหิมะบนตัว หมอบลงข้างหน้าเจียงเนี่ยนเนี่ยน
ไม่นาน อิ๋นชวนก็ตามทันลั่วซินและพวก
"นายหญิง พวกเขาดูเหมือนกำลังหาอะไรบางอย่างอยู่!"
ไป๋เฉินก้มเสียงพูดกับเจียงเนี่ยนเนี่ยน
เจียงเนี่ยนเนี่ยนย่อมรู้ดี ลั่วซินคงทำตามคำสั่งของระบบเพื่อตามหาหลิงเซวียน เพียงแต่ไม่รู้ว่าทำไม ระบบถึงระบุตำแหน่งที่แน่ชัดของหลิงเซวียนไม่ได้ พวกเขาจึงต้องค้นหาไปทีละน้อย