ยามค่ำคืน
อิ๋นชวนใช้กลอุบายเดิม กลายเป็นหมาป่าหิมะน้อยแล้วก็มุดเข้าไปในบ้าน แต่ถูกเจียงเนี่ยนเนี่ยนไล่ออกมา
เพียงเพราะเขาแกล้งหยอกนายหญิงไปประโยคหนึ่ง ก็ถูกสั่งห้ามเข้าไป ดังนั้นเขาจึงได้แต่นอนหมอบอยู่หน้าประตูเฝ้ายามอย่างน่าสงสาร
เมื่อเห็นท่าทางน่าสงสารของอิ๋นชวน เจียงเนี่ยนเนี่ยนก็อดหัวเราะไม่ได้
แต่ถึงอย่างนั้น นางก็ไม่คิดจะให้อิ๋นชวนเข้ามา
บางคราก็ต้องให้บทเรียนเขาบ้าง
เจียงเนี่ยนเนี่ยนนอนลงบนเตียงหิน ไม่นานก็เข้าสู่ห้วงนิทรา
หมาป่าหิมะที่อยู่ด้านนอก ได้ยินเสียงหายใจของนายหญิงที่สม่ำเสมอ คิดว่านางคงหลับไปแล้ว จึงค่อยๆ กล้าที่จะเดินเข้าไปอย่างเงียบๆ เมื่อใกล้ถึงเตียงหินก็เปลี่ยนร่างเป็นคนสัตว์ และค่อยๆ โอบกอดเจียงเนี่ยนเนี่ยนไว้ในอ้อมแขนอย่างทะนุถนอม จึงค่อยวางใจหลับลง
เป็นความฝัน
เจียงเนี่ยนเนี่ยนลืมตาขึ้น พบว่าตัวเองอยู่ที่บ่อน้ำพุร้อนที่อวิ๋นเจวี๋ยเคยพานางไป
เหตุใดถึงมาอยู่ที่บ่อน้ำพุร้อนได้เล่า?
กำลังจะจากไป ก็ได้ยินเสียงน้ำดังมาจากด้านหลัง พอหันกลับไป!
ไม่น่าเชื่อ สามีสัตว์ทั้งห้าอยู่ที่นี่พร้อมหน้ากัน!
แต่...เหตุใดพวกเขาถึงแต่งกายเช่นนี้? เสื้อคลุมบางเบา พอเปียกน้ำแล้วจะต่างอะไรกับไม่ใส่!
เจียงเนี่ยนเนี่ยนอดกลืนน้ำลายไม่ได้ สายตากวาดไปทั่วร่างทั้งห้า กล้ามเนื้ออกที่แข็งแรง กล้ามหน้าท้องที่ชัดเป็นมัดๆ เอวที่กระชับได้สัดส่วน
นี่มันภูติสวาททั้งห้าตัวชัดๆ...
“นายหญิง...”
เจียงเนี่ยนเนี่ยนสาบานได้ว่านี่เป็นครั้งแรกที่นางได้ยินเสียงที่เย้ายวนเช่นนี้จากปากของอิ๋นชวน แทบจะทำให้วิญญาณนางหลุดลอย ประกอบกับสีหน้าและท่าทางที่ทรมานของเขา ทำให้คนอยากจะพุ่งเข้าไปกดเขาลงกับพื้นแล้วขย้ำให้ยับเยิน