ลั่วซินหรือ?
นางออกจากเมืองอีกแล้ว?
แม้เมืองหมื่นสัตว์จะมิได้ห้ามสตรีสัตว์ออกจากเมือง แต่มั่วเป่ยเพียงขั้นสองดาว ส่วนลั่วซินเป็นจอมนารีผู้ศักดิ์สิทธิ์ เหตุใดพวกเขาจึงกล้าออกจากเมืองครั้งแล้วครั้งเล่าเช่นนี้?
เพียงแต่ การที่ไป๋เฉินเอ่ยถึงลั่วซินขึ้นมาอย่างกะทันหัน มิใช่ว่านางจะทำสิ่งใดผิดปกติไปกระมัง?
“นางออกจากเมืองไปทำสิ่งใด?”
“นางกับมั่วเป่ยไปยังป่าหลงทาง!” ไป๋เฉินกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง
ป่าหลงทาง?
เจียงเนี่ยนเนี่ยนใคร่ครวญอย่างถี่ถ้วน แน่ใจว่าไม่ว่าตนเองหรือเจ้าของร่างเดิม ต่างไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน
“พวกเขาไปป่าหลงทางทำสิ่งใด?”
มั่วฉืออดขมวดคุมิได้ ทว่เมื่อเห็นเจียงเนี่ยนเนี่ยนมีสีหน้าฉงน ก็เอ่ยอธิบาย “ป่าหลงทางนั้นหมอกหนาปกคลุมตลอดปี และยังเล่าลือกันว่าที่นั่นมีสัตว์จรจัดขั้นดาวแปดอาศัยอยู่”
เมื่อได้ยินว่าป่าหลงทางมีสัตว์จรจัดขั้นดาวแปดอาศัยอยู่ เจียงเนี่ยนเนี่ยนก็นึกถึงเนื้อเรื่องตอนหนึ่งในหนังสือขึ้นมาได้อย่างฉับพลัน
ตามเนื้อเรื่องเดิม ลั่วซินในฐานะนางเอก หลังจากถูกเผ่าเดิมทอดทิ้ง ก็มีสัตว์จรจัดตัวหนึ่งเก็บนางไป พอดีที่นางเกือบถูกสัตว์จรจัดบังคับให้ให้กำเนิดลูกสัตว์ สัตว์จรจัดตัวนั้นก็ถูกสัตว์จรจัดอีกตัวหนึ่งสังหาร
จากนั้นลั่วซินก็หลงรักสัตว์จรจัดตัวหลังนี้ ท้ายที่สุดไม่รู้ว่าใช้อุบายใด จึงสามารถเกลี้ยกล่อมให้สัตว์จรจัดกลายเป็นสามีสัตว์ได้สำเร็จ
หากนางจำไม่ผิด สัตว์จรจัดตัวนั้นก็คือขั้นดาวแปด!
ดังนั้น—ลั่วซินกำลังไปหาสามีสัตว์ในอนาคตของนางงั้นหรือ?