จวี่เฟิงตะลึงงัน
การท้าประลองระหว่างเหลี่ยเฟิงและหลิงเซวียนนั้นเขารู้ดี แต่เดิมคิดว่าเจียงเนี่ยนเนี่ยนมาหาเขาเพราะเรื่องนี้ กลับคิดไม่ถึงว่านางต้องการจะขอเข้าพบสัตว์เทพโดยตรง
นั่นคือสัตว์เทพนะ!
แม้แต่เขาที่เป็นปุโรหิต ก็ไม่ได้รับคำตอบทุกครั้งที่ขอ
"ไม่ได้หรือ?" เจียงเนี่ยนเนี่ยนดูผิดหวังเล็กน้อย
"มิใช่ว่าไม่ได้!"
เรื่องนี้ใหญ่หลวงเกินไป หากไปทำให้สัตว์เทพโกรธ คงต้องสูญเสียตำแหน่งปุโรหิตของเขา แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เจียงเนี่ยนเนี่ยนมาขอความช่วยเหลือ คำปฏิเสธนั้นเขากล่าวออกไปไม่ลงจริงๆ
"ทำได้หรือ?" ดวงตาเจียงเนี่ยนเนี่ยนเป็นประกายราวกับเห็นความหวัง
จวี่เฟิงกัดฟัน พยักหน้ารับ
เมื่อเห็นท่าทางของจวี่เฟิงเช่นนี้ เจียงเนี่ยนเนี่ยนจึงนึกขึ้นได้ บางทีแม้แต่ปุโรหิตก็มิอาจติดต่อสัตว์เทพได้โดยง่ายนักใช่หรือไม่? หากเป็นเช่นนั้น จะส่งผลกระทบต่อจวี่เฟิงหรือไม่?
"ปกติเจ้าใช้เรื่องใดในการสื่อสารกับสัตว์เทพ? สนทนาโดยตรง หรือใช้วิธีอื่น?"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนไม่มีความเข้าใจเรื่องนี้เลย ถึงแม้นางจะรู้ว่าโลกใบนี้มีสัตว์เทพอยู่จริง แต่เขาคือสัตว์เทพ หากการสื่อสารนั้นเหมือนการเสี่ยงทายด้วยศิลาศักดิ์สิทธิ์ เกรงว่าจะไม่มีทางเจรจาได้เลยมิใช่หรือ?
"ในอดีต สัตว์เทพจะแจ้งเรื่องสำคัญผ่านศิลาศักดิ์สิทธิ์ เช่น จะมีจอมนารีผู้ศักดิ์สิทธิ์เสด็จมายังชายทะเล หรือน้ำทะเลเอ่อล้น ให้ข้าแจ้งคนสัตว์ที่ชายทะเลอพยพออกไปก่อน..."